Ancak iyiliğin iradesi bizim dünyadaki varlığımızı görünür kılar; bizden başkalarına taşınacak bir ümit, bir neşe, bir sevinç dünya yüzeyindeki alanımızı genişletir.
Verdiği her nefes için kâinatın Sahibine şükrediyorum. Yaprakların düşüşünü bana gösterdiği için O’na şükran duyuyorum. O’nun sanatını ululuyor, O’nun sanatı karşısında ürperiyorum. Her şeyden, bu arada zamandan da sıyrıldığımda bir tane ülkem, aslî bir tane evim var. Orada olmakla emniyet hissini içime çektiğim bir yer.
Ruhun ihmal edildiği bir dünyada, güzellik, öncelikler listesinde sonuncu. Güzelliğin feda edilebilir bir şey olduğunu düşünmekle ruhu gıdasından mahrum bırakıyoruz. Ruh, güzellikle beslenir.