Unutabilmenin de kendisine mahsus zevkleri var. Acı, içimizde sonsuza dek yaşamadığı için hayata tutunabiliyoruz. Geleceğin daha güzel olacağına dair bir ümit besliyoruz. Böylece ayakta kalıyor, sevmeye, çalışmaya devam ediyoruz.
Gülümseyerek verilen bir ilaç, her zaman asık suratla sunulandan daha etkilidir. Hastaya yaşadığı sıkıntıyla ilgili anlamlı bir açıklama sunmak, çoğu zaman ilaçların etkisini arttırıyor. İlginç ama, çoğu zaman, hastalıkları bu anlam tedavi ediyor.
Bir amaç uğruna çekilen çile, menzile vardığımızda hayatımızı anlam duygusuyla donatır. Hayatımızda hayal kırıklığı ve başarısızlık olabileceğini kabul ederek yola çıktığımızda, başarı bize daha derin bir tatmin sağlar.