...insanlar somurtkan, soğuk ve yüzler asıktı. Sokaklarında, evlerinde mana kaybolmuştu. Tabir-i diğerle eşyaya mana veren boşluklar maddeyle doldurulmuştu.
“Ben hakikati alnına nakşetmek isteyen bir aynayım,” dedi Şeker Reis. “Bir aynayım ben, hakikatin görünen yüzünü, bilinen yükünü sürekli gösteren. Demem o ki; aradığın her şey ve hiçbir şeyim ben.”
...bir insan bir insana muayyen, aşikâr bu kadar yabancı olamazdı. Geceler gündüzlere tebdil ediyor, mevsimler değişiyor, her yerde yalnızlık türküleri yankılanıyordu.