İlim yolcusu
@Kitapdakal
Hız insanı tüketir
Çağımın hızına yetişemiyorum. Yetişememenin sessiz çığlıklarını susturup inancımı hatırlıyorum. Öyle hızlılar ki ruhum hep geride kalıyor dönüp tekrar onu aramak zorunda kalıyorum.Şimdiden çok gelecekte yaşamak insanı hasta ediyor Hızlı yaşamın ruhsuzuğundansa geride kalıp ruhumun çağını iç dünyamda kuruyorum. Ben iç saatimin tiktaklarını endişesiz teslimiyet içinde zikirle dinlemek istiyorum.
Kalemimden sadırlara✍️
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Vedaları sevmem çok özlersem dua ederim o yakınlaştırır. Özlersem görmek isterim. Muhabbet yakınlaştırır bizi, kimsenin veda etmesine müsaade etmem(üzülmesine kıyamam ki veda etsin)... Sessizce uzaklaşır bilirim gönlünde bir yerlerdeyim... Gerçekten sevene veda yoktur...
Sevgi, kağıda sığdığı gibi
Kalbe sığar mı yolcu
Bulutlar, kuşlar
Meyveye durmuş ağaç
Gibi olmaz mı insanın ruhu
Kalemimden sadırlara
Bir anlık kapımı çalanlar
Ne zaman fon müziği dinlesem hayat kitap gibi açıklıyordu önümde okuyordum gönülden ne görsem ne koklasam okuyordum en çokta göğün maviliğini dalgaların sesini
Bilmediğim diyarlara Alaaddinin uçan halısıyla değil de sevdiğim kelimelerle uçuyordum. Yaşamayı, duymayı... Sevdiğim kelimelerle ruhum iyileşiyordu... En zoru da hüzünlü yüzleri okumak, en korktuğumsa yazmak istediğim kitabın yarım kalacağı hissi nefesimi kesiyor...
Yazdıkları kendisinden bir parça değil bizzat kendisiydi. O her haliyle iz bırakıp hayal dünyalarını süslüyordu...