Siyah Kalem
@KitapdiyA
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
Geçti istemem gelmeni,
Yokluğunda buldum seni;
Bırak vehmimde gölgeni
Gelme, artık neye yarar?
Necip Fazıl Kısakürek
Geleneksel Türk El Sanatları Öğretmeni
İstanbul
2 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Shakespeare'e göre "Tabiatta ruh sakatlığından başka sakatlık yoktur. Kötü kalpten başkasına çirkin denilemez."
Reklam
Dostoyevski kalabalık bir toplantıda yaptığı konuşma ve okuduğu şiir nedeniyle Rus Çarı tarafından hapse mahkum edilir ve Sibirya’ya sürülür.
Hapis yıllarını “Ölüler Evinden Anılar” isimli kitabında toplar.
Yazar, buradaki hayatından önce halkı, insanları tanıdığını düşündüğünü, ama yanıldığını hapis yıllarında anladığını belirtir.
Dostoyevski, ‘kara halk’ olarak tanımladığı bu kitleyle karşılaştıktan sonra, insanları çözümlemeye ve iç dünyalarının derinliklerine inmeye başlar.
Sürgünde Dostoyevski, hapishanedeki bir köpekle, insan ilişkileri üzerine gözleme dayalı bir deney yapar.
Köpeği takibe alır ve yanından geçen her mahkumun onu tekmelediğini gözlemler.
İlginç olan şey, köpeğin mahkumlardan kaçmaması ve yanına bir mahkum yaklaştığında eğilerek tekme pozisyonu almasıdır.
Köpeğin her yanından geçen her mahkum köpeği tekmelemekte ve köpek buna bir tepki vermemektedir.
Dostoyevski de, bir gün köpeğe yaklaşır ve onun başını okşamaya başlar.
Köpek bir süre şaşkın şaşkın ona baktıktan sonra, hızla yanından uzaklaşır ve acı acı havlar.
Önüne gelen mahkumun tekmelediği köpek, o günden sonra nerede Dostoyevski’yi görse ondan kaçar ve ona bir daha asla yaklaşmaz.
Köpeğin tekme atanlardan kaçacağı yerde başını okşayan Dostoyevski’den kaçmasının bir psikolojik açıklaması vardır elbet!
Kötülüğü hayat şartı kabul etmiş canlıların sevgiyi, kardeşliği, paylaşmayı görünce çok büyük şaşkınlık yaşamaları ve afallamalarıdır bu...
Ruhu köleleştirilmiş bu köpek sevgiye açtır ve bu durum insanlar için de geçerlidir...
Bazen kötü davrandığınız insanlar size tapar bazense iyi davrandıklarınız sizden nefret eder...
Dostoyevski
Ölü Evinden Anılar kitabından
Bir yarış için bir çitayı ve köpekleri ayrı ayrı hazırladılar.
Ama yarış günü çita yarışmak istemedi.
Fotoğrafta köpekler ile çita arasındaki hızlı yarış görülüyor. Amaç kimin en hızlı olduğunu görmekti. Çitanın yerinden kıpırdamamasına herkes şaşırdı.
Yarış koordinatörüne ne olduğunu sorduk.
Bu resmi gördükten sonra şu cevabı verdi: Bazen çok iyi olan en iyi olduğunu kanıtlamaya çalışmak hakarettir.
Gücümüzü göstermek için başkalarının seviyesine inmemize gerek yok.
Dikkatli düşünün ve enerjinizi yapacağınız şeye saklayın.
“Çita hızını yalnızca avlanmak için kullanır, köpeklere en hızlı ve en güçlü olduğunu kanıtlamak için değil."
National Geographic World..
