Hatice Aleyna Özpolat
@Kitapdostuhatice
Üniversite Mezunu ve İkinci Üniversitesini Okuyor
Kıbrıs, Lefkoşa
Malatya, 6 Aralık 1999
571 okur puanıEylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tanrım, nefes almak hep bu kadar acı verici miydi? İnsanların söyledikleri doğruydu. Aşktan korunmak için bir yasa yoktu. İnsan sevgisinin karşılığını alamayabiliyordu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Vernon babamın arkasında belirip dirseğinden tutarak onu uzaklaştırırken babam ellerini havaya kaldırdı. "Annene mutlu olduğunu söylemiştin."
"Kalbi kırılmasın diye anneme çok yalan söyledim." Yutkundum. "Ama senin kalbin paramparça olmayı hak ediyor."
"İzin ver bunu senin için kolaylaştırayım Shep." Romeo elini babamın omzuna koydu. Babamın boylu boyunca yığılmamasına, çatlakların arasında kaybolmamasına şaşırdım. "Buraya bir kez daha davetsiz gelirsen hatalarının alışkanlık hâline gelmemesi için bacaklarını keserim. Benim acımasızlığımı hafife alma. Ne de olsa ilk çocuğunun itibarını, nişanını ve hayatını bir gecede mahvettim. Zalimlik söz konusu olduğunda ustayımdır. Bu kalıtsal bir yetenek. Beni düşman edinmek yüreksizlere göre bir şey değil."
Hangisinin beni daha çok etkilediğini bilmiyordum: Vernon'ın bir gül alt türü yaratma yeteneği mi, yoksa kocamın her şeye müşfik bir baba şefkatiyle bakmak gibi gizli bir yeteneğinin olması mı?
"Konfor, vasat insanların başarının ancak çok çalışmakla geldiğini anladıktan sonra sığındığı şeydir."
İnsan doğası kaydettiği tüm ilerlemelere rağmen hâlâ kabile hayatına ayak uydurmaya müsaitti. Potomac'e taşınmak beni özgürleştirmişti ama değişen tek şey kafeslerdi.