Hatice Aleyna Özpolat
@Kitapdostuhatice
Üniversite Mezunu ve İkinci Üniversitesini Okuyor
Kıbrıs, Lefkoşa
Malatya, 6 Aralık 1999
571 okur puanıEylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Josephino – Vallahi Râkım, zevk sahibi bir çocuksun! İnsansın! Bahtiyarsın! Mesutsun!
Râkım – Hamdolsun bahtiyarım, mesudum. Ama insanlığımı böyle övünerek ortaya koyacak kadar bulamıyorum.
Josephino – Mutluluğundan, insanlığın daha büyüktür, daha çoktur! Özellikle mutluluk insan içindir, zevk sahibi olan içindir.
Râkım – iltifat yine çoğaldı. Lakin sebebi?
Josephino – Sebebi şu ki böyle bir seyahat lezzetinin, Avrupa'nın hiçbir tarafında bilinmediğini iddia edebilirim. İstanbul ahalisinin içinde de yüzde biri bu seyahati düşünmemiştir zannederim.
Râkım – Pek doğrudur. Ama bunda bizi bu kadar övmeye değer bir şey göremiyorum. Sabahı Allah şekillendiriyor. Bu denizi, bu mevkii de o yaratmış. İnsanların medeni gelişmeleri de seyahatimiz için şöyle bir kayık vücuda getirmiş. Bunların hepsi kadri bilinecek nimetlerdir. Bundan sonra kendimizi düşünelim... Bana senin gibi bir dost, Canan gibi bir arkadaş, dadı kalfa gibi bir de anne vermiş. Bu nimetlere de ilave olarak bugün şu âlemi, şu seyahati, şu sefayı yapmak neyi gerektiriyorsa onu iki saatte kazanabilecek kuvvet verdi. Artık bu kadar nimet elde olup zevkini çıkarmazsa beni adam yerine bile koymamalıdır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Josephino – Ben hakkımı bilirim de iddia ederim. Ben sözümü bilirim de söylerim. Bir kere Türklerdeki şu misafirperverlik Avrupa'da bulunmaz. Kastettiğim, onlar birbirine gitmezler demek değildir. Ama sofraları, baloları hep resmî şeylerdir. Herkes evine geldi mi, yine kendi ailesinin insanlarıyla kalır. Bazen bir aile içine misafir gelmiş görülmesi veyahut insanın kendisini başka bir aile içinde görmesi büyük bir yenilik demektir.
Josephino – (Osmanlıların şu sabah sefasını pek beğenip) Lakin ne âlâ şey!
Râkım – Ne?
Josephino – Böyle sabahleyin erken kalkıp da şu keyfi yetiştirmek!
Râkım – Hoşunuza mı gitti Madam?
Josephino – Vallahi pek güzel! Ben neredeyse diyebilirim ki ömrüm boyunca sabahtan önce kalkmamışımdır, ne hoş! Biz biliyoruz ki şimdi bir saat sonra sabah açılacak ve biz de onu göreceğiz, öyle değil mi?
Râkım – Hem de deniz üstünde göreceğiz.
Josephino – Üşümez miyiz ya?
Râkım – Kürkler var, ihramlar var, şallar var, paltolar var. Ne üşüyeceğiz? Üstelik rom da var.
Josephino – Vallahi pek hoşuma gidiyor. Râkım sana doğrusunu söyleyeyim mi? Türklerin her hali Avrupa'nın her halinden iyi!
Hiç dikkat ettiğiniz var mıdır? Ah! Bizim dikkat ettiğimiz vardır, onun için biliriz ki pek zevkli bir incelemedir. Çünkü kalp uyku halinde iken pek muntazam ve hafif vurmakta olup uyandığı anda evvelki düzenliliğinin aksine olarak helecanla uyanmaya başlar. Deneyiniz de bakınız.
Felâtun – Yine ne daldın be! Sen hep böyle dalgın gezersin.
Râkım – Hayır birader, bir şey yok. Birinin bir işi vardı da...
Felâtun – (Küçümser bir tavırla) iş, iş, iş! Bu kadar iş ne? Ne vakit bitireceksin be adam! Elverir artık kazandığın para! Biraz da kazandıklarını yemeye bak!
Râkım – Ne yapalım birader! Bizim bağımız yok, tarlamız yok. Gelirimiz yok, giderimiz yok. Çalışmazsak ne yeriz?
Felâtun – Bu gençlik ele gelmez yahu! Yarın sakalına kır düştükten sonra paran olsa bile kadınlar yüzüne bakmaz. Biraz da gençlikte yaşamaya bakmalı! Sen de bizim peder gibi olacaksın galiba. Biçare adamcağız kazandı, biriktirdi, rahat rahat yemeye ömrü yetmedi. Bunlardan ibret almalı, değil mi?