Zehra Dağ
@Kitapdunyamdan
❝Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar. ❞
❝Kafamdaki fırtınalar, ruhumun barındırdığı bahçeyi mahvediyor.❞
"Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar. Doğru değil. İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor. İnsanı çürüten ölüm değil, hayattır. "
Reklam
"İnsan iyi biten hikâyeleri, hiç bitmesin diye her seferinde yeni yeni ayrıntılar ekleyerek küçücük anları bile süsleyip püsleyip anlatırken, sonu kötü olanları, kelimeler ateş olup boğazını, dilini, dudağını yakacakmışçasına hızla bitirmek istiyor."
"O yüzleşmekten yanaydı , ben unutmaktan; o meselenin üzerine üzerine gitmekten yanaydı, ben kaçmaktan; o hep yola çıkmaktan yanaydı , ben saklanmaktan. "
"Herkes ara sıra kaybolur, ben belki biraz daha fazla. Herkes bir zaman yolunu şaşırır, belki ben daha çok. Herkes bir gün nereye döneceğini unutur, benim hafızam belki biraz daha zayıf. İnsan kaybolur, şaşırır, unutur."
"Bir şeyi çok derinden hissedip de anlatamamak diye bir dert vardı ve o derde düşen herkes gibi nefes almakta güçlük çekiyordu."
Reklam