Hz Ebu Bekir "Ya Rasûlullah! Bana da dünyadan üç şey sevdirildi. Senin yüzüne bakmak, bütün malımı senin için harcamak ve beni sana daha fazla yaklaştıracak vesileler bulmak."
Hz Ebû Bekir; Peygamberin dostu, sırdaşı, zor zamanda yol arkadaşı...
Dostuna zarar gelir endişesiyle canı pahasına sessizce bir bekleyiş...
Rabbim bu ne büyük bir sevgi, bu nasıl aşk....
Bu sevginin hürmetine Rasûlü'ne bize de sevdir!...
Aşk ve şevkle sünnetine uymamızı nasip eyle...
İnsanların kendisinden köşe bucak kaçtığı o gün, Hz. Peygamber in en çok ihtiyaç duyduğu şey samimi bir can yoldaşıydı.Yaninda olacak, huzunlendiginde içini açacak, sıkıştığında istişare edecek, destekleyecek, koruyup kollayacak, gerektiğinde canını ortaya koymakta bir an bile tereddüt etmeyecek biri. Bunu ancak Can Dostu Hz. Ebubekir yapabilirdi. Öyle de oldu.
Ölümü pahasına dipsiz bir kuyuya dalmak her babayigidin harcı da değildi. Maddi manevi dört dörtlük bir hayata sırt çevirerek zehirli dikenlerin arasında yürüyerek hedefe ulaşmayı seçmek ancak Hz. Ebubekir gibi kahramanların işiydi.