Yorgunum, hiçbir şeyi anlamıyorum, başımı kucağına gömmekten, ellerini başımda hissetmekten ve sonsuza kadar böyle kalmaktan başka bir şey istemiyorum.
Niçin sen koltuğunda veya çalışma masanın başında otururken veya eğilip kalkarken ya da uyurken seni her zaman tümüyle görebilen o mutlu dolabın yerinde olamıyorum. Niçin orada değilim?