Sinan YURDAKUL
@Kitapizleri
İnsanın içinin rahat olması, tasasız, kedersiz günler geçirmesi, akşam hiçbir günahın acısını duymadan uyuyup, sabahleyin vicdanında hiçbir ağırlık olmadan uyanması kadar büyük bir zevk olabilir mi ?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bana öyle geliyor ki insanın gönlüne bir kez aşk düştü mü, bu aşk sevgiye ve dostluğa da yayılıveriyor.
Kuşkucu kimselerin kuruntularını yenmenin en etkili yolu onların ellerinde kaybedecek hiçbir şey bırakmamaktır.
verdiği kısa zevkler geçtikten sonra vicdan azapları, en azından pişmanlıklar getiren bir mutluluğu kim isteyebilir acaba?