Tv ekranlarında ikide bir gösteriyorlar. Afrika'da açlıktan ölenleri, ölecekleri, ölmek için doğmuşları, doğanları, doğacakları. Kemik kalmış gövdeler, ipince yüzler... Ellerine tutuşturulan pide parçalarını yiyemeyen çocuklar... Milyonlar, milyonlar böyle... Öte yandan daha çok, daha çabuk, daha önce ölümü getirmek için yaratılan silahlar, bombalar, araçlar... Bütün bu para insanlık için harcansa ne aç kalırdı ne açlık ne de yoksulluk. Bir yanda açlar, bir yanda toklar! Bir yanda acı bir yanda sevinç! Böyle dünya mı olur? Böyle dünyada mutluluk mu olur? Bencillik değil midir bu mutluluk dediğimiz duygu?