Kitap kurdu
@Kitapkurduku
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Dünya güzeldi, içim de güzel olsun istedim. İçimde bir suçluluk, hatta kötülük yokmuş gibi yaparsam, yavaş yavaş kötülüğü unuturdum. Böylece hicbir şey olmamış gibi yapmaya başladım. Hicbir şey olmamış gibi yaparsanız ve gerçekten de hiçbir şey olmuyorsa, hiçbir şey olmaz sonunda.
Iyi niyetiniz defalarca suistimal edildi mi? Ve yahut çok sevdiğiniz birisi tarafından, hiç dinlenmeden rafa kaldırıldınız mı? Kalbim kırıktı ve hayatıma devam edebilmem için sebeplerim vardı...
Mesela yulafımı hazırlayıp yanına da kahvemi patlatıp güzel bir kahvaltı yapmak sonrasın da güzel bir çay demleyip köşeme geçip dünden kalma son iki sayfalık kitabımı bitirmek ve bunun iletisini yazmak...
Hissediyordum, okudukça değişiyor, yeni şeyler öğreniyor ve hayatım daha yaşanılası bir hal alıyordu. Aslında önceliklerimi değiştiriyor, kendimi daha ön sıralara alıyordum ve bu bana daha çok huzur veriyordu. Günler, saatler ve dakikalar ömrümden tik tok tik tok... eksilip geçiyordu. Kendimi eskisiden daha değerli görüyor, önemsiyordum. Neden bunu yapıyordum? Neden kendimi bir anda önemli görmeye başlamıştım?... Cevabını veremediğim sorularım beynimde yankılanıyor ve ben çayımı yudumlamaya devam ederken, Güneşin pencere arasından usulca odama sızışını ve bu ince uzun aydınlığa odaklanıp hayatımı sorgulamaya ve aklımdakilere cevaplar aramaya başlardım. Birden müziğin sesini açtım "o mahur beste çalar müjganla ben ağlaşırız" dizeleri beni kendine hapsetti.
....
Kendi kendime kaldığım zamanlarda, kendimden bahsedip seneler sonra benden bir parçanın kalmasını diliyor ve kendimi gelistiriyordum. Devamı gelecek...
Keyifli okumalar🍀
Yıldızların hepsinin kafamdaki bir düşünce, bir an, bir bilgi, bir hatıra gibi olduğunu hissettim. Insan hepsini aynı anda düşünemiyor ama görebiliyordu. Aklımdaki kelimelerin, aklımdaki hayallere yetişememesi gibi bir şeydi bu. Kelimeler duygularıma yetişemiyor ve yetersiz kalıyorlardı.