Fakat nefsin hikmete, Allah sevgisine ve Allah marifetine meyletmesi ise tıpkı yemeye ve içmeye meyletmesi gibidir. Bu ise kalp tabiatının gereğidir. Çünkü bu rabbanî bir emirdir. Nefsin şehvet istekleri-ne meyletmesi aslında garip ve tabiatına sonradan gelmiştir. Kalbin gıdası hikmet, marifet ve Allah sevgisidir.
Tecrübenin en mühimlerinden biri kişinin kendi nefsini, ahlakını ve iç âleminin sıfatlarını bilmesidir. Kişi ancak uzlete çekilmek suretiyle böyle bir bilgiye güç yetirebilir. Çünkü her tecrübe tenhada kolaydır.