"Görmen lazımdı İnci! Onu gördüğüm an etraf bulanıklaştı, sesler gitti, sadece o vardı. O masmavi gözleriyle bana bakmadı beni resmen vurdu. Şuurumu kaybettim, konuşmayı unuttum. Öylece ona baktım. Bir insanın böyle bir etki bırakması mümkün müymüş? Mümkünmüş. Aklımı kaybedeceğim sandım..."
Seni kanımdan atamıyorum. Atmak istiyorum ama aslında istemiyorum. Seni görüyorum ama aslında görmüyorum. Seni anlıyorum ama aslında anlamıyorum. Sanırım ben bir uçurumun kenarında yürüyorum.