Dünyadaki bütün yaratığı ağacı,kuşu, böceği,insanı her şeyi,
her şeyi en derin sevgisiyle kucaklardı. iliklerine kadar aşk duyardı dünyanın her şeyine.Yağmuruna, kışına, borasına, sıcağına,soğuğuna... Dünyanın en küçük en değersiz şeyine bile kocaman açılmış çocuk gözleriyle hayretle bakardı.
Yaşamın sorunlu tarafı buydu işte; size peş peşe verdiği her gün kıymeti bilinmesi gereken birer mucizeyken süreklilik yüzünden mucizeler gözden kaçıyordu