"Sayamadığım kadar çok namlunun ucundasın," dedikten hemen sonra ise sözlerini, gözlerini benimkilerden bir saniye dahi ayırmadan tamamladı. "Her şeyimi, tüm gücümü koyarım ortaya. Ama seni onların hedefinde, o cehennemin ortasında bırakmam."
"Amma da standartların var! Doğrularını kimseyle tartışmazmış. Ne bu böyle? Kopenhag Kriterleri mi?" Gülerek alaycı bir tavır takındım.
"Firavun musun sen yoksa?
"Elimden gelse... Seni korumak için bir fanusta saklardım."
"Bozulan düzenmiş... Altüst olan planlarmış... Bunların hiçbiri zerre kadar umurumda değil." Dudaklarını bileğime bastırıp uzun süre öyle kaldı. "Sen bunlardan çok daha fazlasına, uğruna feda edeceğim her şeye değersin."