Belki de aşk insanın hayatına, atına binmiş parlak bir şövalye gibi gösterişle ve ilhamla gelmiyordu.Belki de eski bir arkadaş gibi sessizce yaklaşıyor, ilk başta kulağa bir şiirden çok düzyazı gibi geliyordu; ta ki ani bir ışık sayfaların üzerine düşüp de ritim ve müzik el ele verene kadar.Belki de... Belki de aşk güzel bir arkadaşlığın ardından doğal bir şekilde gelişiyordu.
- “Ah, bazen arkadaş edinmenin bir anlamı olmadığını düşünüyorum. Bir süre sonra hayatından çıkıp gidiyorlar ve gelmeden önceki boşluktan daha kötü acı bırakıyorlar.”
- “Hiçbir şey boşluktan daha kötü değildir.”