Dışarıdayken, bir kişi bizi incittiğinde bir an bile düşünmeden onu terk edeceğimize inanmak kolaydı. O kişinin sevgisini hisseden biz olmadığımızda, bizi inciten bir insanı sevmeye devam edemeyeceğimizi söylemek kolaydı. Bunun ilk elden yaşadığınızda, çoğunlukla sizi inciten kişi aynı zamanda sizin mucizeniz de olunca, o insandan nefret etmek o kadar da kolay değildir.
Birinin canınızı yakması, onu sevmeyi bırakacağınız anlamına gelmiyordu. Bir insanı en çok yaralayan sevgiydi. Eğer o davranışa bağlı herhangi bir sevgi olmazsa, acıya dayanmak daha kolay oluyordu.