Kitapta, bir babanın hayatı boyunca ailesi için yaptığı sayısız fedakârlık, verdiği emek ve gösterdiği özveriye rağmen, tüm bu çabalarının değersizleştirilmesi ve görmezden gelinmesi anlatılmaktadır. Baba, yıllar boyunca kendi isteklerini, hayallerini ve ihtiyaçlarını bir kenara itmiş; ailesinin mutluluğunu, huzurunu ve geleceğini her şeyin önünde tutmuştur. Sabahları erkenden kalkıp gece geç saatlere kadar çalışan, yorgunluğunu dile getirmeyen, yaşadığı zorlukları içine atan bu adam, zamanla kendi varlığını unutur hale gelmiştir. Ancak hayatının sonlarına yaklaştığında, geçmişiyle yüzleşme zorunluluğu doğar. Geriye dönüp baktığında, yıllarca uğruna çabaladığı insanların onun iç dünyasını, acılarını, beklentilerini hiç fark etmediğini, hatta zaman zaman onu tamamen yok saydıklarını fark eder. En çok değer verdiği kişiler tarafından anlaşılmamanın, görülmemenin ve takdir edilmeden yaşamanın ağırlığı, omuzlarına yılların yorgunluğundan bile daha fazla çöker. O, her şeyini ailesi için harcamış; gençliğini, sağlığını, umutlarını ve hatta kimliğini onlara adamıştır. Fakat sonunda, bu büyük fedakârlığın karşılığı ne bir teşekkür olmuş ne de bir sahiplenme... Hayatının her anında ailesi için var olmuş bir adamın, kendi varlığının hiç fark edilmemiş olması, okurun yüreğinde derin bir sızı bırakır. Aslında bu hikâye yalnızca bir babanın değil, görünmeyen, anlaşılmayan ve sessizce tükenen tüm fedakâr insanların hikâyesidir.

Bir Kalbin ÇöküşüStefan Zweig · Anonim Yayıncılık · 202020,5bin okunma

Reklam

Geri İleri