Belki onlar inler, dert dökerler de, biz, "Çok, çok tuhaf, hiç alışılmamış bir müzik... Ama ne kadar 'hoş' deriz."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Namussuz sayılmak "namus"u aşırı bir hırsla önemsemelerine sebep oluyordu.
Komünizm kötü. Tamam. Ama bu kötüyü önlemek için ille bir başka kötüyü mü beslemek lazımdı? Birtakım insanlar başka birtakım insanların kanını emiyordu. Tamam. Ama artık emmesinler diye ille boyunlarını kesip bütün kanlarını toprağa akıtmak mı lazımdı? Ve saldırganlığı önlemenin tek yolu saldırmak mı idi?
İdam doğru mu sizce?..
Bir romanda okumuştum. Yazar düşmanın ve suçlunun iyi taraflarını kurtaramamanın trajedisinden bahsediyordu. Bir katili, sonra ne bileyim ben, işte mesela, bir siyasi mahkumu asarken veya müzik sevgisi, sonra başka iyi niyetleri, sonra toplum için hiç de kötü olmayan ümitleri, çabaları ve bütün bunlarla birlikte yapma, yaratma, çalışma gücü de yok ediliyor...
