Direndin mi hayata karşı zavallı tayfaya dönersin, kemiklerin bile kalmaz...
-Püf bir varmış bir yokmuş. Uyacaksın hayata o kadar. Ne verdiyse, verebileceği sana odur. Daha demek aptallıktır: çünkü daha fazlasını veremez. Ne verdiyse iyi olan odur. İyi dedin mi de iyi olur. Verdiğinden fazlasını mı istiyorsun? Daha, biraz daha mı dedin? Hapı yuttun öyleyse...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bana mutlu insanı anlat deseler, hiç duraklamadan şöyle derim: Gençlik çağını pişmanlık duymadan hatırlayan insan mutludur.
Çağ değişimini kavrayamayan, ama her şeyleri ile... özellikle de kültürleri ile eski...yani geçen, dökülen, çürüyen, ya da çürütülen çağdan kopmuş insanlar vardır...yığınla...yani, Türkiye'de geçilmez öylelerinden.
Sahneye çıkmak küçülüştü onun anlayışına göre. Biliyordu çünkü o, bütün Dünya'da... başkanlar, başbakanlar dahil... sahnedekilerin kukla olduğunu.
O anlarda, o herkesi kuşatan felâket anlarında, Anatay'ın babası gerçekten onların da babası olmuştu. O anlarda, gerçekten şanlı bir kahramandı o. Çünkü bir insan büyüklüğü, değeri, yakınları tarafından en çok onu yitirdikleri zaman anlaşılırdı. Bu her zaman böyle olmuştur. Böyle olacaktır...
