Melahat
@Kitapsayfamm
Hiçbir şeyin önemi yok şu hayatta; sağlık olsun, bir de gönül dolusu huzur, gerisi yalan dünya.” - Cahit Zarifoğlu
İnsanların çoğu, her şeyi tekrarlamak istedikleri için hata işler.
Bir tek anıyla tatmin olmazlar; hayatlarındaki güzel saatleri bir kez daha yaşamak isterler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir hatanın farkına varmak daha sonra çok kolaydır. Ama insan kasırgayı gözüyle görmedikçe, cinnet halkasının kıyısına gelmedikçe bunun farkına varamaz, sonra da karşı konulamaz biçimde içine çekiliverir. Kendi yaşamının bütün katmanları suratında patlarken genel bakışını yitirir ve birbiri ardına verilen hatalı kararlarla karşı karşıya kalır.
Bir insanın en büyük güç aldığı şey, aynı zamanda en hassas olan zayıf noktasıdır; yani ailesi.
Etkisi uzun sürecek bir kitap oldu benim için. Bazi kitapları güzel diye bitmesin isteriz, bazi kitaplar akici ve etkileyici olmasına rağmen bitsin isteriz acaba ne olacak nasil olacak meraki sarar. 6 yil süren bir sel felaketi ve sonrasi ...hayatta ve ayakta kalabilmek... kaybettiklerine yas tutamamak çünkü kalanlar ile yaşam mücadelesi vermek benzer duyguları 6 şubat günü ve takip eden günlerde derinlemesine yaşamış olmak ekstra etkilemiş olabilir beni. Doğal afetler olacak olmaya devam edecek umarım gerekli önlemleri alırız.
“Gaia?”
“İki yüz yıldan uzun bir süre önce ortaya atılmış Gaia hipotezi diye bir teori vardı. Esas olarak, yeryüzündeki tüm canlı maddelerin yaşamı yaratmak ve dünyayı yaşanabilir hâle getirmek için birlikte çalıştığını savunur. Düzensizlikle mücadele için maddeler arasında bir düzenleme söz konusudur. Yaşam, düzensizlikle savaşmadan var olamaz.”
“Buna gerçekten inanıyor musun?” diye sordum.
Thomas omuz silkti. “Aklıma sorular getiriyor. İnsan haricinde doğal olan her şey yaşam uğruna mı birleşir ve sadece insan mı ölüm dürtüsüne sahiptir? Yaşam düzensizlikle savaşmak için varsa, şiddet ve düzensizlik nefes almaya devam edebilmek için ihtiyaç duyduğumuz bir gölge olarak bizimle birlikte mi evrimleşir? Öfke düzensizliğe bir tepkiyse, bu durum öfkeyi asıl yaşam gücü mü yapar?”
