Melahat
@Kitapsayfamm
Hiçbir şeyin önemi yok şu hayatta; sağlık olsun, bir de gönül dolusu huzur, gerisi yalan dünya.” - Cahit Zarifoğlu
Bazı satirlar...
"Yas tutmanın kötü tarafı etrafınızdaki dünyanın dönmeye devam etmesidir," diye konuşmaya başladı, “Siz kendinizi berbat hissediyorsunuzdur ama diğer herkes işe gider, sinemaya gider, komedi filmleri izler ve güler, normal bir şekilde uyur ve evet... Öylece hayatlarını yaşamaya devam ederler.
Bir anda kendinizi tamamen yalnız bulursunuz çünkü etrafınızdaki insanlardan tamamen farklı hissedersiniz. Kızgınızdır, çünkü şöyle düşünüyorsunuzdur: ‘Bir dakika, ne olduğunu bilmiyor musun sen? Dünya başıma yıkıldı benim!' Gerçek şu: Hayır. Hayatın akışında siz başka bililerinden, diğerlerinden daha önemli değilsinizdır. Dünyanın sonunun geldiği falan da yoktur. Gündelik hayat akıp gider ve bir şekilde sizi de sürükleyip götürür. Ve inanılmaz bir işkence, korkunç bir hakaret gibi görünen şey, aslında tekrar hayatınızı toparlamaya dair olan o tek şansınızdır. Çünkü bir noktada atlıkarıncaya geri dönebilir ve hazır olduğunuzda yeniden ona binebilirsiniz. Ve bunu tam da atlıkarınca asla yerinde durmadığı için yapabilirsiniz.
Reklam
Hiçlik nasıl görünür?" diye sormuştun bana.
“Hiçlik, hiçbir şey gibi görünmez.
Yoksa o da bir şey olurdu."
“Bir şey nasıl hiç olabilir ki?"
İnsanın eline aldığı bir kitap, hayat denizi fazla çalkantılı hâle geldiğinde gerçek bir can simidi olabilir; insan hikâyelere tutunur vc onların kendisini kıyıya, güvenli bir yere getirmesine izin verir.
Düşünceler, tıpkı insanın içinde uyandırdıkları sevgi gibi kontrol edilemezler.
"İnsan geçmişini bir parmak şaklatmayla kasıtlı olarak unutamaz ki."
"Unutabilir. Unutmazsan ölürsün çünkü...
Reklam