Leyla YANIKTEPE
@Kitapseruveni
Dinlemeyi öğreniyordu en başta, sessiz bir yürekle, bekleyen, dışa açık bir ruhla, içinde tutkulara, isteklere kulak vermeyi öğreniyordu, yargılara, görüş be düşüncelere yer vermeden.
Dinlemesini bilen insanlar o kadar az ki!
Dostluğun, senden alacağım ücret olsun.
Ve artık şuna inanıyorum ki, bu bilginin bilme isteğinden, öğrenme isteğinden daha azılı bir düşman olamaz.
Hepsi yalan söylüyordu, hepsi pis pis kokuyor, yalan dolan kokuyor hepsi, hepsi soyluluk, mutluluk ve güzellik bağışlayan şeylermiş gibi sahte bir izlenim uyandırmaya çalışıyordu, ama her şey gerçekte çürüyüp, kokuşmaydı yalnızca. Dünyanın acı bir tadı vardı. Eziyetti yaşamak.