Hatice
@Kitapsevenlerdenbiri
“Hiç kitabınız yok mu?dedim.Burada kitap olmadan nasıl yaşıyorsunuz, diye sorabilir miyim? Doğruyu söylemek gerekirse, kitaplarımı elimden alsalar çıldırırım.
Uğultulu Tepeler/Emily Bronte
#304712568
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitap oldukça akıcıydı; sayfalar hızla ilerledi ve kendini kolayca okuttu. Ancak açık konuşmam gerekirse, hikâyenin merkezindeki Yahudilere yönelik zulüm teması beni duygusal olarak etkilemedi. Bunun nedeni, günümüzde Filistin’de yaşananlar ve birçok Filistinli Müslümanın maruz kaldığı acıların zihnimde çok güçlü bir yer tutması. Bu yüzden romandaki trajediye beklediğim ölçüde empati kuramadım ve konu beni derinden sarsmadı.
Yine de bu durum kitabın akıcılığını ve anlatım gücünü değiştirmiyor. Hikâye merak uyandırıcıydı ve rahat okunuyordu; sadece işlediği tema, kişisel bakış açım nedeniyle bende güçlü bir duygusal etki yapmadi…
Kitabı okumayı düşünenler için şunu da belirtmek isterim: Romanın odağında II. Dünya Savaşı döneminde Yahudilere yapılan zulüm, ayrılık, özlem ve savaşın insanlar üzerindeki etkileri yer alıyor. Bu tür tarihî ve duygusal hikâyelerden hoşlanan okurların daha fazla etkilenebileceğini düşünüyorum…
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Üstad’ın bir kitabını daha okudum, çok şükür. Ancak bu eser, daha önce okuduklarımdan oldukça farklıydı. Kitap, Üstad’ın 1949-1951 yılları arasında Büyük Doğu dergisinde “Cemiyet” başlığı altında kaleme aldığı yazılardan oluşuyor. Ayrıca onun çeşitli şehirlerde gönüldaşlarına hitaben yaptığı kısa fakat tesirli konuşmaları da ihtiva ediyor.
Bu eserde Üstad’ın nasıl bir dava şuuru taşıdığını, nasıl bir azim ve gayretle mücadele ettiğini ve her türlü zorluğa rağmen yolundan asla dönmediğini daha yakından görme imkânı buldum. Okurken kendimi bir “gönüldaş”gibi hissetmeden edemedim; sözlerini sanki doğrudan bana söylüyormuş gibi üzerime aldım. “Gönüldaş”kelimesinin manasını belki de ilk defa bu kadar derinden hissettim.
Özellikle şu satırlar, anlatılmak isteneni tek başına özetlemeye yetiyor:
“Belki onların kıvamlarını ve terazi âhenklerini denkleştirmek için lâzım olan son pirinç tanesi benim! Gideyim ve kendimi çuvallarının içine atayım!”
Üstad’ın şu daveti ise gönüllere dokunuyor:
“Gönüldaş! Gel! Kucağımız ve kalbimiz herkes için münhâl, bekliyoruz! … İsmin ve cisminle teşhis edemediğimize bakma; Müslümanlığınla teşhis ediyoruz. Gel; hem de koşa koşa gel!..”
Velhasıl, okunmaya değer bir eser. Üstad’ı rahmetle yâd ediyor, bu satırları bize miras bıraktığı için şükran duyuyorum…
Bazı kitaplar okunur ve unutulur; bu kitap unutulmayacak…
Bir Çocuğun Gözünden 28 Şubat benim için sadece bir kitap değil, aynı zamanda bir yüzleşme oldu.28 Şubat sürecini daha önce okumuş ve dinlemiş olsam da, bir çocuğun yaşadıkları üzerinden okumak olaylara bambaşka bir pencereden bakmamı sağladı.
Henüz 14 yaşındaki bir çocuğun gözünden anlatılanlar beni derinden etkiledi. En çok da geri gelmeyecek çocukluk ve gençlik yıllarını düşündüm. Kitap boyunca zaman zaman hüzünlendim, zaman zaman öfkelendim ve kendime şu soruyu sordum: “Ben ya da evladım böyle bir imtihandan geçseydik, bu kadar güçlü durabilir miydik?”
Bu kitap, bana bilmediğim birçok yönüyle 28 Şubat’ı yeniden düşündürdü ve bazı olayları daha net anlamama vesile oldu. Aynı zamanda Salih Mirzabeyoğlu hakkında daha fazla okuma isteği de uyandırdı.
Tarihi sadece olaylar üzerinden değil, insanların hayatlarında bıraktığı izler üzerinden anlamak isteyen herkese gönülden tavsiye ederim. Bazı kitaplar okunur ve unutulur; bazıları ise uzun süre insanın zihninde ve kalbinde yaşamaya devam eder. Bu kitap benim için onlardan biri oldu.
Tavsiye ederim.Özellikle 28 Şubat dönemini farklı bir bakış açısından anlamak isteyenlerin mutlaka okuması gereken eserlerden biri.
Sürekli kendini geliştirme kafesinde, kusursuz olmanın tutsağı haline geldik. Oysa her şeyi düzeltmeye çalışmak, hayatın tadını kaçıran bir hazin son. Artık 'gelişim' yarışını bırakıp, insan olmanın sınırlarını kabullenme vakti. Kusurları onarmaya çalışmak yerine, onlarla yaşamayı öğrenmek asıl özgürlüktür.
Okumanizi tavsiye ederim…
İman ve İslam Atlası benim için sadece bir bilgi kitabı olmadı. İman, İslam ve ilmihal konularını anlatırken kuru bir ders kitabı gibi değil, insanı düşündüren ve iç muhasebeye sevk eden bir eser olarak karşıma çıktı. İlmihal bahislerinden çok istifade ettim. Fakat beni en çok etkileyen şey, verilen bilgilerin ötesinde 
Necip Fazıl Kısakürek ustadin üslubu, anlattığı meseleleri zihne olduğu kadar kalbe de ulaştırıyor olmasi idi.. Bu fikri daha önce biliyordum ama böyle ifade edilebileceğini hiç düşünmemiştim dedigim yerlerde oldu..Özellikle diyaloglar, benzetmeler ve vurucu ifadeler kitabın tesirini artırıyor. Bazı bölümlerde bilgi edinmekten çok tefekkür ettimde diyebilirim..Kitabı bitirdiğimde yalnızca yeni şeyler öğrenmiş değil, aynı zamanda hayret ve hayranlık duygularıyla da baş başa kaldim.. her okudugum kitabla sevgimde artiyor.. mutlaka her evin kutuphanesinde olmali diye dusunuyorum…
Ustadin kulliyatini dizmektir niyetim tamamlamam icin dua buyurunuz efenim :-))
Ruhu sad olsun El Fatiha
Rahmetle…
Necip Fazıl Kısakürek ustadin üslubu, anlattığı meseleleri zihne olduğu kadar kalbe de ulaştırıyor olmasi idi.. Bu fikri daha önce biliyordum ama böyle ifade edilebileceğini hiç düşünmemiştim dedigim yerlerde oldu..Özellikle diyaloglar, benzetmeler ve vurucu ifadeler kitabın tesirini artırıyor. Bazı bölümlerde bilgi edinmekten çok tefekkür ettimde diyebilirim..Kitabı bitirdiğimde yalnızca yeni şeyler öğrenmiş değil, aynı zamanda hayret ve hayranlık duygularıyla da baş başa kaldim.. her okudugum kitabla sevgimde artiyor.. mutlaka her evin kutuphanesinde olmali diye dusunuyorum…
Ustadin kulliyatini dizmektir niyetim tamamlamam icin dua buyurunuz efenim :-))
Ruhu sad olsun El Fatiha
Rahmetle…