İnsanlara derdinizi anlatmayın.
Gecenin karanlığına,
Pencerenin önünde duran sardunyaya,
Denizin dalgasına anlatın.
İnsana derdinizi anlatmayın...
Gece içinizdekiler birikip mürekkep olduğunda,
Kaleminize dökün,
Kaleminiz kağıdınıza döksün.
Dost edinin, sevgili edinin boş kağıtları,
Çünkü boş insanlarla sohbet etmekten
Daha kıymetlidir onlarla geçirdiğiniz zamanlar.
O yüzden insana derdinizi anlatmayın ki
İçinizdeki ateşe kimin odun atacağını gün gelir BİLEMEZSİNİZ...
Kimdir o hep yanında yürüyen üçüncü kişi? Sayıyorum, yalnız sen ve ben varız, ikimiz.
Ama başımı kaldırıp da, beyaz yola bakınca,
Hep biri daha var yanında yürüyen.
Bilmiyorum kadın mıdır, erkek mi?
Ama kimdir o hep yanında yürüyen...