O eski güveni, o güven içinde küçük kır çiçekleri gibi fazla yer kaplamadan, içimi yakmadan, acıtmadan var olan duyguları düşündüğümde; kuruyup çatlamış, biçimini kaybedip yerini derin izlerle ruhumu kanatan yeni duygulara bırakmış, bu eski duyguları hayretle, hatta bir zamanlar var olduklarına bile inanamadan hatırlıyor, " ben gerçekten böyle mi hissediyordum" diye şaşkınlıkla düşünüyordum...