Filiz Genç İpek
@Kitapsever57
17 Yaşından bu yana STK’larda yer aldım. Son 25 yıldır kadın ve çocuklar için gönüllü olarak çalışıyorum.Emekliyim. Üç ayrı kitap kulübünde Ayda birer kez okuduğum kitapları tartışıyorum. Evliyim, anneyim.Hayvanseverim.
Şu anda okuduğu kitap
Filiz Genç İpek
, bir kitap okuduPuan vermedi·512 syf.·
Beğendi
·7 günde okudu
·Okunma: 06 Eylül 2025 07:54
·2025 61. kitabı
Reklam
Halk ve Sanat'tan Bernt Maltzahn mı? diye sordu Teo Busbeck inanamadan. Evet, dedi ressam, benim destekçim, meçhul savunucum, sen hala bilmiyorsan tabii. Çok fazla risk almış, ama hiçbirimiz farkına bile varamamışız. Doğruyu görememişiz işte.
Maltzahn ağzını açtı, söz isteyecekmiş gibi elini kaldırdı, sonra öksürerek başını salladı. Bakışları ressamla Teo Busbeck arasında gidip geliyordu. Kollarını açarak, lütfen izin verin de anlatayım, dedi. Ama ressam onu dinlemek istemiyordu artık, sessizce yaklaştı, yüzünde reddeden bir ifade, ne öfkeli ne de hor gören, fazla abar tılı da olmayan bir sesle kapıyı gösterdi: Dışarı! Maltzahn şaşkınlıkla bakınca tekrarladı: Dışarı! Ben de orada daha fazla kalmak istemedim, tek kelimelik bu talepten sonra hemen geri çekildim. Maltzahn ise hafifçe sallandı, sendeleyerek doğruldu, sessiz harflere belirgin bir keskinlik kazandırarak, iyi günler, dedi ve gitti.
Gerçekten Maltzahn mıydı? diye sordu Busbeck. Görüyorsun, dedi ressam, ne kadar çabuk çıkıyorlar deliklerinden. Bir süre ortalıkta görünmeyeceklerini sanırsın, değil mi? Ses çıkarmamalarını, yok olmalarını, karanlıkta kendi utançlarıyla baş başa kalmalarını. a daha nefes almana fırsat kalmadan onlar yine ortalıkta. Biliyordum, günün birinde geleceklerdi, ama bu kadar çabuk, Teo, böylesine hızlı olabilecekleri aklıma gelme mişti. Şu sorunun cevabı nedir sence: Hangisi daha fazla, unutkanlıkları mı, utanmazlıkları mı Oysa daha nefes almana fırsat kalmadan onlar yine ortalıkta. Biliyordum, günün birinde geleceklerdi, ama bu kadar çabuk, Teo, böylesine hızlı olabilecekleri aklıma gelme mişti. Şu sorunun cevabı nedir sence: Hangisi daha fazla, unutkanlıkları mı, utanmazlıkları mı?
Tecrübeler Siggi, dedi, tecrübeler ne işe yarar? Biliyor musun, tecrübelerin hiçbir yararı olmuyor, neredeyse hiç. Peki kimin için bunlar, tecrübeler yani?
Kulak kesildim, ama hiçbir soru sormadım, dayanamayıp devam etti: Anlıyor musun Siggi? Bütün bu olanlardan sonra? Benim bildiğimden haberleri yoktu, tuvalette planları hakkında konuştular, herkes duyabilirdi. Ne yapmalıyım? Ole, senin arkadaşın Ole Plötz gelecek cu ma günü ekmeğin üzerindeki marmeladı sıyırıp bir kağıda alacak. Akşam, son yoklamada beni kandıracak ve her şey böyle başlayacak, bir kere daha. Bilmiyorum, dedim, gerçekten haberim yok. Kederli bir sesle devam etti: Ole marmeladı yüzüne ve boynuna sürüp yerde yatacak. Onu görünce yaralanmış olduğunu düşüneceğim. Panik halinde yanına koşup üzerine eğileceğim, ben onu kaldırmaya çalışırken o beni haklayacak. Plan böyle, anahtarların peşine düşmek zorunda kalmayacak böylece. Söyle Siggi, bu durumda şu soruyu sormak gerekmez mi: Tecrübelerin hiç mi değeri yok?
Bizi, dedi ressam, bizi hayallerimizle birlikte düşünmek, cesaret edemedikleri bu. Ama çevrene bir bak: Pek çok kişinin hayal bile edemeyeceğini onlar yapıyor, yapmaya cesaret ediyor. Güçleri de buradan geliyor zaten, hiçbir şeye aldırış etmeme lerinden.
Goltz'a göre ressam, savaştan önceki son aylarda yaptığı resimlerle "gerçek sanatın, aşağılanan her şeyi ölümsüzleştirerek dünyadan intikam aldığını kanıtladı."
Reklam