Daha önce Vejeteryan’ı okumuştum. Bu kez iki kitabını arka arkaya okudum. Çocuk Geliyor ile Veda etmiyorum. Han Hang çok yetkin bir yazar. Çok sade ama çok etkileyici bir dili var.
Kitapları okurken dayak yemiş gibi oldum. Asya’da önce Kore’de sonra Vietnam’da Amerika’nın çıkarları için onların emriyle katledilen insanların, vahşetin öyküsünü okurken, Libya, Irak, Suriye’yi de düşünmemek elde değil.
Gördüğüm kadarıyla yönetimlerin çıkarları için en kolay vaz geçilen değer ise insan. Yani kendi halkları.
Bu kitapların konusu Jeju katliamı ile Adnan Menderes hükümetinin Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne sormadan olup bitti ile ve yine Amerika’nın isteği üzerine asker gönderdiği Kore Savaşı arasında sadece iki yıl var.
O savaşın sonunda Kore’nin durumunda fazla bir şey değişmedi. Yine kuzey ve güney olarak devam ettiler.
Veda Etmiyorum’da “Kuzey Kore’den gelen kin dolu sağcı gençlerin” nefret duydukları “kızıllar” olarak nitelendirdikleri halkın kundaktaki bebeğini bile kurşunladıklarından söz ediyor. O Kuzey ki bu gün en koyu kızıl yönetim biçimine sahip. Okurken hem bizim Kore şehitlerimizi, gazilerimizi hem de şimdiki durumumuzu tekrar tekrar hatırladım.
Okuyun derim…