Filiz Genç İpek
@Kitapsever57
17 Yaşından bu yana STK’larda yer aldım. Son 25 yıldır kadın ve çocuklar için gönüllü olarak çalışıyorum.Emekliyim. Üç ayrı kitap kulübünde Ayda birer kez okuduğum kitapları tartışıyorum. Evliyim, anneyim.Hayvanseverim.
İletişim Uzmanı
Lisansüstü
Ankara
Mersin
194 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tolstoy Anna Karenina’yı yazmış, annede baki kadını bulup açığa çıkarmış ve tahrip gücünü göstermiştir; çünkü annelik konformizmi meslek edinmek demektir ve hiç bir kandırmaca şiddete baş vurmadan ruhu bu meslekten kurtaramaz; mesleğin eğitim kampı da hamileliktir.
Reklam
Barışın insanların canını sıktığını, barış sürdükçe ona karşı zar zor zaptettikleri bir öfke biriktirdiklerini, kudretine övgüler dü zerken barışa karşı çalıştıklarını, barışın bozulup savaşa, kıyıma, tecavüze ve yıkıma dönüşmesi için çalıştıklarını bilmezdim. Bü tün o ulu ilahlar içinde en çok korktuğum ilah, ibadet edemediğim, sınırl arda gezen ve koçu dişi koyuna, boğayı düveye saldırtan, kılıcı çiftçinin eline veren ilahtı: Mavors, Mannor, Mars.
babamın Latium'a getirdiği barış gerçek bir barıştı, sağlamdı. O yerde küçücük çocuklar sığırlara bakabiliyor, yazlan çobanlar sürülerini hırsızlık tehlikesi olmaksızın otlaklarda kendi başlarına bırakabiliyor, kadınlarla kızlar yanlarına muhafız almak veya toplu halde dolaşmak zorunda kalmıyor, Latium'un her yolun da korkusuzca yürüyebiliyorlardı. Yolun olmadığı gerçek anlamda vahşi bölgelerde bile kurttan ve yaban domuzundan korkardık, in sandan değil. Bütün genç kızlık dönemimde bu düzen hakim oldu. ğu için dünyanın da hep böyle olduğunu ve olacağını zanneder dim. Barışın insanların canını sıktığını, barış sürdükçe ona karşı zar zor zaptettikleri bir öfke biriktirdiklerini, kudretine övgüler dü zerken barışa karşı çalıştıklarını, barışın bozulup savaşa, kıyıma, tecavüze ve yıkıma dönüşmesi için çalıştıklarını bilmezdim.
Kalkanı incelemeye devam ederken daha önce fark etmediğim şeyler görüyorum. O büyük şehir veya başka bir büyük şehir harabe durumda, tamamen yakılıp yıkılmış. Sonra harabeye dönmüş bir şehir daha görüyorum, sonra bir tane daha. Devasa alevler fışkırıyor ardı sıra, bir hat şeklinde, bütün bir bölgeyi sarıyor. Dev savaş makineleri toprak üzerinde ilerliyor, su altına dalıyor veya gökyüzünden yıldırım gibi geçiyor. Toprak da yağ karası dumanlar çıkara çıkara yanıyor. Şimdi dünyanın sonundaki denizin üzerinde muazzam büyüklükte yuvarlak bir tahrip bulutu yükseliyor. Bunun dünyanın sonu olduğunu biliyorum. Korku içinde Aeneas'a, "Bak, bak!" diyorum.
Ama kalkanın üzerinde gördüğüm şeyi göremiyor o. Onu görecek kadar yaşamayacak. Hepsi hepsi üç sene sonra ölmek ve beni dul bırakmak zorunda. Sadece ben, Albunea ormanlarında şairle karşılaşmış olan ben, kocamın kalkanının tunç yüzeyine bakıp onun yer almayacağı savaşları görebilirim.
Şair kocama can verdi, ulu bir hayat, ölmek zorunda o yüzden. Çok az bir hayat verdiği ben ise varlığımı sürdürebileceğim. Dünyanın sonundaki denizin üzerindeki bulutu görecek kadar yaşayabileceğim.
Oğullarımızın oğullarına miras kalacak bir çağ olabilir," diyor çok alçak bir sesle. Aeneas'ın ağzını bıçak açmaz genelde, konuştuğunda da uzun konuşmaz, çoğunlukla da alçak sesle konuşur. Somurtkan değildir asla, sessizdir, kelimeleri kılıcı gibi kullanır, yalnızca ihtiyaç duyduğunda.
Reklam