Yazar:
Ursula K. Le Guin
Çevirmen:
Gürol Koca
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
288
Basım Tarihi:
Kasım 2010
İlk Yayın Tarihi:
Nisan 2008
Yayınevi:
Metis Yayınları
Orijinal Adı:
Lavinia
ISBN:
9789753427340
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Destanlar erkektir. Erkekler üzerine yazılmış çizilmiş bunca zaman. Ursula, kadını bir görünmezlikten alıp ete kemiğe büründürüyor. 'Şairim bana hiç söz hakkı tanımadı. Sözü ondan almak zorunda kaldım' der kitabın başında. Okuma şevkimi kaybettiğim bir dönem hayat öpücüğü oldu bu kitap bana. Mitolojiye merakı olanların, anaerkil yazımı bu destansı hikayeyi okumalarını öneririm.
Vergilius’un Aeneas’ında, yiğit savaşçı Aeneas rakiplerini alt ederek Latium kralının kızı Lavinia’yla evlenir ve Roma İmparatorluğu’nun temellerini atar. Destanda Lavinia’nın ne belirgin bir rolü, ne de kendine ait bir sesi vardır. Ursula K. Le Guin işte bu ihmal edilmiş karakteri alıp ona hak ettiği sesi veriyor ve büyük şairin destanında anlatmadıklarını onun gözünden, onun dilinden anlatıyor. Lavinia savaşın doğasını ve erkek-egemen toplumu sorgulayan; insanı insan, toplumu toplum yapan değerleri irdeleyen; edebiyatın gücünü vurgulayarak kurguyla gerçeklik arasındaki çizgiyi bulanıklaştıran yaratıcı bir roman: Büyük bir destanda küçük bir rolü olan güçlü bir kadının kendi destanı.
Epik şiiri Aeneas’ın mekan ve karakterlerine dayanan mitolojik roman olarak yazmış yazar. Fakat şiirde adından pek bahsedilmeyen, hatta yan karakter diyebileceğimiz Lavinia , Le guin’in romanında ana bir karaktere dönüşüyor ve bizleri bu destanı müthiş bir kadının gözünden izlemek lütfuyla buluşturuyor.
“Yüzünü ilk gördüğümden beri Aeneas’ın ölümüyle uzun süre birlikte yaşadım. Üç yıl , şair bana söylemişti. Üç yıl tam üç yıldı. İpliği ilmekten ve kesen üç yaşlı kadın son milimetreye kadar kesin bir şekilde ölçmüşlerdi. Hiçbir şey bırakmadan . Bana bir tek yaz günü vermeden.”
Ünlü Virgil’in çalışmasına karşı çıkan , en acımasız çocukluğundan ölümüne kadar hayatını anlatan Lavinia’nın unutulmuş figürünü başrolde oynayan değerli hikaye.
Bu romanın güçlü noktasının karakterler arasındaki tanımlamalar ve sahte ilişkiler olduğu tartışmasız: Lavinia ve Lantino'nun değerli baba ve kız ilişkisi, sadık vekilleri, mqdre ile animasyon ve Aeneas ile aşk.
Puanım :8/10
Lavinia1000Kitap
Aenas destanı kitabından yola çıkılarak yazılmış bir kitaptır. Lavinia bu destanda adı çok kısa geçen bir karakterdir ve bu kitapta Lavinia karakterinin derinliğini görürüz. Yazar adlı kişiyle Lavinia'nın konuşmaları kitapta en beğendiğim kısımlardan oldu.
"Bence insan büyük bir mutluluğu kaybedip de onu hatırlamaya çalıştığında üzüntüye davetiye çıkarmış olur yalnızca;halbuki sürekli mutluluğu düşünmezse onu yüreğinde ve bedeninde bulabilir kimi zaman, sessiz sedasız ama kalıcı."
Ursula K.Le Guin, Vergilius’un epik şiiri Aeneas’ın mekan ve karakterlerine dayanan bir mitolojik roman yazmış. Fakat şiirde adından pek sıkça bahsedilmeyen, hatta yan karakter diyebileceğimiz Lavinia, Le Guin’in romanında bir ana karaktere dönüşüyor ve bizleri, bu destanı müthiş bir kadının gözünden izlemek lütfuyla buluşturuyor.
"Ama o bunları yazmadı. Şiirinde hayatıma önem vermedi. Beni ihmal etti, çünkü beni ancak ölürken tanıdı. Bunda onun suçu yok. Düzeltmeler yapması, şiirin üzerinde tekrar düşünmesi, yarım kalmış satırları tamamlaması, bitmediğini düşündüğü şiiri bitirmesi için çok geçti artık. Bunları yapamadığı için üzülüyordu, biliyorum; benim için üzülüyordu. Şimdi olduğu yerde, karanlık nehirlerin ötesinde, birileri ona Lavinia'nın da onun için üzüldüğünü söyleyecektir belki de...
"Varlığım yüzyıllar boyu sürecekse eğer, en azından bir kerecik ortaya çıkıp konuşmam gerekir. Şairim bana hiç söz hakkı tanımadı. Sözü ondan almak zorunda kaldım. Bana uzun ama küçük bir hayat verdi. Yere ihtiyacım var, havaya ihtiyacım var."
8/10
2025 129. kitabı
Lavinia Mitolojik bir şiire bambaşka bir perspektiften yaklaşan, yaratıcı ve güzel bir roman. Kendimi eski zamanlarda var olan yemyeşil bir dünyada hissettim. Betimlemeler o kadar başarılıydı ki bazen zırhların, tolgaların ağırlığıyla ezildim, kılıcı taşıyan kolumun yorgunluğunu farkettim. Uzun savaş sahnelerinden sıkıldığım da oldu elbette ama nihayetinde olumlu duygularla kapadım kitabın kapağını. Aşkın da, savaşın da, mitolojinin de, psikoloji ve dinin de oldukça dozunda kullanıldığı bir roman. Ursula K. Le Guin
Ursula K. Le Guin, Vergilius’un Aeneas’ından Lavinia’yı çekip çıkarırken aslında çok ince bir şey yapıyor: Var olan bir hikâyeye müdahale etmekten çok, o hikâyenin boşluklarını dinliyor. Çünkü Aeneas’ın destanında Lavinia, uğruna savaşlar verilen ama kendi sesi duyulmayan bir figürden ibaret.
Le Guin ise bu sessizliği kırmıyor bile; aksine onun içini dolduruyor. Gürültülü bir “yeniden yazım” yerine, daha sakin ama daha derin bir yerden konuşuyor. Eğer bu hikâyeyi bir kadın yazsaydı ne olurdu sorusunun cevabını, iddialı bir karşı çıkışla değil, neredeyse fısıltıyla veriyor.
Benim okurken en çok hissettiğim şey şu oldu: Bu kitap, kahramanlığı küçültmüyor ama merkezden çekiyor. Savaşlar, kader, kehanetler arka planda kalırken; beklemek, anlamaya çalışmak, kabullenmek gibi daha “sessiz” eylemler öne çıkıyor. Ve tuhaf bir şekilde, bu sessizlik bana epik anlatılardan daha gerçek geldi. Çünkü Lavinia’nın yaşadığı şey, büyük bir destanın parçası olmaktan çok, o destanın içinde sıkışmış bir hayatı sürdürmeye çalışmak.
Romanın Latium’daki gündelik hayata, ritüellere ve özellikle dinî törenlere odaklanması da bu yüzden çok kıymetli. Kadınların kutsal ateşi yakmakla, törenleri hazırlamakla yükümlü olması; bir prenses bile olsan aslında sistemin içinde belirlenmiş bir yere sahip olman… Bunlar dışarıdan bakıldığında “arka plan” gibi görünen ama aslında hayatın kendisini kuran detaylar. Ve Le Guin, tam da bu detayları merkeze alarak hikâyeyi başka bir yere taşıyor.
Benim için “Lavinia”yı özel kılan şey, feminist bir metin olmasına rağmen bunu sloganla yapmaması. Bağırmıyor, ispatlamaya çalışmıyor. Sadece gösteriyor. Ve bu gösterme hali, bana çoğu zaman açık bir eleştiriden daha güçlü geldi. Çünkü okurken insan ister istemez şunu düşünüyor: Bir karakterin sesi bu kadar kolay
Klasik mitoloji okumaları yaptığım bu dönemde Yunan mitolojisine epeyce aşina olmuştum. "Yunan mitlerinin Roma dünyasındaki karşılığı ne acaba ?"diye sorular sorarken kendime, merakım bu kitaba yönlendirdi beni. Kitap; Troya kahramanı Aeneas'ın yolculuğunu, bu yolculukta Kartaca Kraliçesi Dido ile yaşadığı aşkı, Dido'nun yıkımını, bir kadın için yapılan savaş ile yıkılan Troya'nın başka bir kadın için yapılan savaş ile kurulan Roma'nın hikâyesini, Lavinia'yı anlatıyor. Konusu ve konuları işleyiş tarzı aşina olduğum Ursula kitaplarından farklıydı. Mitolojiye ilginiz fazla ise Yunan- Roma bağlantısını kurabilmek adına okuyabileceğiniz güzel bir tatil modu kitabı :)
Öncelikle bu kitabı okuduysanız, okumaya başlayacaksanız Vergilius'un Aeneas'ını da okumanızı tavsiye ederim.
Kitabın çıkış noktası Aeneas destanıdır zaten. Her şeyden önce harika bir düşünce ile başlanmış kitaba. Destanda kendisine adından başka hiçbir şekilde yer verilmemiş Lavinia'nın kendi hikayesini ortaya çıkarmak çok yerinde, değişik ve güzel bir bakış açısı olmuş.
Kitap, hem tarihi olayları hemde edebi yönüyle kendine çekiyor. Sıkılmadan okuyacağınız bir kitap.
Lavinia savaşın doğasını ve erkek-egemen toplumu sorgulayan; insanı insan, toplumu toplum yapan değerleri irdeleyen; edebiyatın gücünü vurgulayarak kurguyla gerçeklik arasındaki çizgiyi bulaniklastiran yaratıcı bir roman: büyük bir destanda küçük bir rolü olan güçlü bir kadının kendi destanı.
Yazar Hakkında
Ursula K. Le GuinYazar · 71 kitap
Ursula Kroeber Le Guin (d. 21 Ekim 1929) ABD'li yazar. Bilim kurgu ve fantezi edebiyatının en önemli yazarlarından kabul edilen Le Guin, bu alanlardaki eserlerinin yanı sıra şiir, tiyatro, çocuk ve genç edebiyatı alanlarında da yazar ve çevirmen olarak katkıda bulunmaktadır. İlk romanı 1966 yılında yayımlanan Le Guin'in eserlerinde ağırlıklı olarak Jung'un, taoizimin, varoluşçuluğun ve yunan mitolojisinin etkileri görülmektedir. Yazar, başta Hugo ve Nebula olmak üzere pek çok ödülün sahibidir.
Yaşamı
Ursula Kroeber, ABD'nin Kaliforniya eyaletinde 1929 yılında dünyaya geldi. Antropolog bir babayla (Alfred Kroeber) psikolog ve yazar bir annenin (Theodora Kroeber) kızıdır. İsmini doğum tarihi olan Azize Ursula Günü'nden aldı. Ebeveynleri tarafından üç erkek kardeşi ile beraber kültürel çeşitlilik fikrinin hakim olduğu bir ev ortamında yetiştirildi. Massachusetts-Radcliffe College’da lisans eğitimini tamamladıktan sonra Columbia Üniversitesi'ni bitirdi ve yüksek lisansını “Fransa ve İtalya’da Orta Çağ ve Rönesans Dönemi Edebiyatı” üzerine yaptı. 1951’de tarihçi Charles A. Le Guin ile evlendi. Üç çocuk ve dört torun sahibi oldu. Le Guin 22 Ocak 2018'de Portland'daki evinde 88 yaşında öldü.
Edebiyat hayatı
Bilimkurgu türünde yazmaya 1960'li yıllarda başladı. İlk öyküsü 1962’de yayınlandı. Pek çok üniversitede ders verdi, çeviri, derleme ve makaleleri yayınlandı. Le Guin, 1969'da yazmış olduğu "Karanlığın Sol Eli" adlı romanıyla bilimkurgu dünyasının iki büyük ödülü olan Hugo ve Nebula ödüllerini aldıktan sonra ün kazanmıştır. Ayrıca, 1974'te yazmış olduğu ütopik bilimkurgu romanı Mülksüzler ile 1975'de yine Hugo ve Nebula ödüllerini almıştır. Bilimkurgu ve fantastik kurgunun yanı sıra şiir ve çocuk kitapları da bulunmaktadır.
LeGuin, teknolojik gelişmelerin değil, politika, toplumbilim ve psikolojinin öne çıktığı ve alternatif toplum biçimlerinin sorgulandığı bilimkurgu yaklaşımının en önemli temsilcilerindendir.
Eserleri arasında özellikle Yerdeniz Üçlemesi ve buna sonradan eklenen dördüncü, beşinci ve altıncı kitapla çok ciddi hayran kitlesine ulaşmıştır. Bu serinin 3. romanı olan "En Uzak Sahil" (The Farthest Shore) kitabıyla 1973 yılında Çocuk Kitapları için verilen ABD milli ödülü (National Book Award) kazanmıştır. 1990 yılında yeniden Nebula ödülünü Tehanu ile kazanmıştır.
Ana temaları
Temel feminist teoreme oldukça hakim olan Le Guin yazılarında teorisini gizlice vererek erkek okuru rahatsız etmez ve teoriyi okuyucuya gizlice zerk eder. Anarşist eğilimli ya da anaerkil toplumlar yaratmaktan çekinmez. Zaten hayatı boyunca asice hareket etmiştir. Kadınlar, Rüyalar, Ejderhalar adlı makale denemesinde, bir yazısında zamanında Playboy dergisinde bile yazdığını söylemektedir. Pek çok okuru için bilge bir kadın tiplemesi olan LeGuin Ged (Çevik Atmaca) karakteri ile de pek çok okurun kişiliğine etki etmiştir. Yüzüklerin Efendisindeki bilge ve ilk yaratılanGandalf'ın aksine (Gandalf Tolkien mitosunda ilk yaratılan ve kutsal olan maiardandır. Bkz. Güç Yüzüklerine Dair adlı Tolkien kitabı) LeGuin'in baş kahramanı Ged Gontlu bir keçi çobanı olarak başlayıp Roke adası büyücülerinin en büyüklerinden olmuştur. Yeraltı tanrılarının başrahibesi Tenar ise sıradan bir kadın olmayı tercih ederek kendini bulmuştur. LeGuin'in her kahramanı, her romanı bir süreç, bir değişim anlatır. Bilgeliği ve büyümeyi değişmekten korkmamakta bulur.
Le Guin'in karakterleri basma kalıp kahramanlardan uzaktır. Genç mükemmel kadın ve erkekler yaratmayan yazarın kahramaları genellikle yaşlı adamlar veya koca karılar, cılız, sakat veya tecavüze uğramış ve intikam peşinde koşamayacak kadar çaresiz çocuklardan oluşmaktadır. Bu haliyle Le Guin romanları çaresizliği, yaşama cesaretini vurgulayan mütevazi görünümlü gizli bir romantizim barındırmaktadır. Oldukça sık kölelikten bahseder. Öncelikle köleliği tüm şatafatlı sembollerinden arındırır. Köleleri, bir kölenin yalın ve itirazsız, itaatkar dünyasında her hangi bir şeyi sorgulama yeteneğinden yoksun insanlardır. İsyandan bahseder, ama yanlışlıkla köle sıfatı taşıyan soylu kurtarıcılardan yoksundur hikâyeleri. Kadınlık ve erkeklik, çocukluk ve erişkinlik, kölelik ve sahiplik gibi zıtlıklara vurgu yapmaktadır. Le Guin yalın ama şiddet dolu bir evreni yansıtır. Şiddeti adlandırmaktan çekinmez. Özgürlük ve cesaret dolu bir dili vardır.
Daha fazla bilgi için: tr.wikipedia.org/wiki/Ursula_K._...
