"Şunu da bir iyi belle : benim için çok mühim olan sana aşık olmak, ya da aşık olmadığımı bağırıp yırtınmak değildir. Aslolan seni kırmamak, üzmemek, kaybetmemektir.
Ahmet Arif
- Berlin' de yalnızsınız değil mi ? Dedi.
+ Ne gibi?
- Yani yalnız işte kimsesiz... Ruhen yalnız... Nasıl söyleyeyim öyle bir haliniz var ki...
+ Anlıyorum anlıyorum... Tamamen yalnızım. Ama Berlin' de değil. Bütün dünyada yalnızım. Küçükten beri...
Bu akşam anladım ki , bir insan diğer bir insana bazen hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş.
Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı , gene aynı şekilde , fakat her şeyden habersiz , yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu , benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.