....kibri öyle bir işledi ki içine, kendinden daha üstün bir makam tanımayacak hale geldi. Kendisini her türlü sorunun cevabı, her türlü emrin âmiri addetti. Kendi kulluğunda kendi tanrılığına itaat etti. Sözlerine baslarken başı önde, gözleri yerdeydi.Hitabi belli bir makama degil orta yereydi. Sonra bir cesarettir geldi.Başını kaldırdı. Gözlerini, diklenmemesi gereken yere dikti. Sesini yükseltti. Böyle bir sesle seslenilmemesi gereken yere seslendi:Beni, dedi, ateşten, ates derken sesi titredi, onu çamurdan yarattın.
Ben atesten mizacimla seçilmiş, üstün tutulmuş olan degil miydim? Ben baska, ben yekta degil miydim?