Çeşitli dinler var çünkü insanlar kendilerine değil, başkalarına inanıyorlar da ondan. Ben de insanlara inandım, çam ormanlarında dolaştım durdum. Öylesine yolumu şaşırdım ki, hiç çıkamayacağımı sanıyordum oradan. Türlü türlü mezheplerden insanlar vardır. Hepsi de, sanki başkası yokmuş gibi kendi dinlerini överler. Bu adamların hepsi de kör köpek yavruları gibi birer yana dağılmışlardır. İnançları çoktur, çeşitlidir ama ruh bir tek tanedir. Bende de, sende de, onda da vardır o. Demek ki herkesin kendi ruhuna inandığı gün, hepimiz birleşmiş olacağız! Herkes kendi benliğini bulsun, biz hepimiz de onunla birlik olacağız.
Kafasının içinde neler olup bitiyor? Ne düşünüyor acaba? Beni denemek mi istiyor, gerçekten beni bağışlayacak halde değil mi yoksa? Duygularını, düşüncelerini bana anlatmaktan aciz mi, yoksa söylemek mi istemiyor? Bana karşı daha iyi ya da daha kötü duygular mı besliyor acaba?
Birtakım şartlar yüzünden bu duruma düştü, öyleyse, toplumda böyle adamlar bulunmasın diye bunları değil, onların ortaya çıkmasına yol açan şartları yok etmeli.