Kitap sever
@Kitapseverizes
Dikenli teller aşsam araziler mayınlı
456 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Beni üzen onlar değil ki. Her şey, tüm yaşamım üzüyor beni. Bazen kendimi düşündüğümde, ben bile kendimden tiksiniyorum. Ben neden bu kadar çirkinim? Benim elimde değil ki. Fakat hayatım boyunca bu yükü taşıyorum. Daha çocukken bana bakıp güldüklerini hissediyordum. Bu nedenle başka çocuklarla oynamayı hiç istemedim, onlardan hep çok korktum ve onları kıskandım.
Reklam
Duygu geldiği gibi gider; içinde yargı ve düşünce yoksa, sonsuza dek süreceğinden nasıl emin olabilirim?
Demek sen, özgürsün öyle mi! Oysa doğduğun anda babanın bütün sakatlıkları sana geçmiş oluyor, daha ilk günden, bütün kusurlarının, hatta bütün ahmaklığının tohumlarını taşımaya başlıyorsun, en başından içine işlemiş oluyor o kısıtlı tartı ve ölçü, dünyayı, kendini ve çevrende ne varsa her şeyi onlara dayanarak yargılıyorsun.
Hiç kuşku duymuyorum, sizler de benim gibi on beş yaşınızdayken, en az bir kez kitaplarda gördüğünüz o yakıcı ve çılgın aşkla, sevdiğinize inanmak istemişsinizdir; halbuki eminim, tutku denilen şu demirden pençenin kalbinizin dış derisi üzerinde bıraktığı iz, olsa olsa hafif bir çizikten ibaretti ve siz belli belirsiz yanmakta olan şu küçücük ateşi canlı tutmak için olanca hayal gücünüzle nasıl da üzerine üfleyip durmuştunuz.
Olmayanı anlamaya çalışan insan ve yokluktan bir bilim çıkarmaya çalışan; Tanrı ölçeğine göre yapılmış bir ruha sahip ama muhteşem dehası bir ot sapına takılıp kalan ve bir toz zerreciğinin çıkardığı sorunun üstesinden gelemeyen insan! Sonunda bıkkınlığa yenik düştüm, her şeyden kuşku duyar oldum. Daha gençken, yaşlanmıştım; yüreğim kırışıklıklarla kaplanmıştı, hala dinç, coşkulu, inançlı ihtiyarlarla karşılaştıkça, ben böylesine gençken; hayattan, aşktan, utkudan, Tanrı'dan, var olan ve olabilecek her şeyden bu denli düş kırıklığına uğramış birine döndüğüm için kendi halime acı acı gülmekteydim. O sıralarda, bu yokluk inancına sarılmadan önce doğal olarak korkuya kapılmıştım; uçurumun kenarına vardığımdaysa, gözlerimi kapadım. İçine düştüm.