Gece biterken son karanlığını da alıp götürür, Güneş doğar gündüz olur yeniden,
Ama benim ışığım yok artık, hiç olmayacak, Sen söndürdün güneşimi, içi kara mutsuz kardeşim!
Siz bu dünyada gerçeğin nerede olduğunu, gerçek mutluluğun nerede bulunduğunu bilmiyorsunuz. Duygu bir şarkıdan başka bir şey değilse şarkı söylemek niçin ayıp olsun? Aşk varsa ve hele âşık olmak Allah vergisi ise niçin ayıp olsun? Dünyada en büyük sevinç, aşık olanların sevinci, sevmek sevilmek sevinci değil midir?
Ama daha da önemlisi batmakta olan bir Güneş'in son ışıklarıyla dünyayı güzelleştirmesi gibi, ben de hayatımın son döneminde, hayal bile edilemeyen bugüne kadar görmediğim bir ruh zenginliğinin, bir ruh gücünün belirtisi olan bir aşkı tattığım için mutluyum çok mutluyum...