Aylinimo
@Kitapseverooo
Takip etmek isterseniz mini sayfam:
instagram.com/gezgin.filozof/...
94 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
2025 yılında okuduğum kitaplar arasında “İnsanın Anlam Arayışı” beni en çok etkileyen iki kitaptan biriydi. Bu nedenle yeniden okumak istedim ve 2026 yılında okuduğum ilk kitap oldu. İlk okuma ile ikinci okuma arasında yaklaşık 3-4 aylık kısa bir süre olmasına rağmen, bu iki okuma sürecinde kitaba dair duygularımın doğal olarak değiştiğini söyleyebilirim.
İlk okuduğumda beni daha derinden etkilediğini hissetsem de, ikinci okumada özellikle logoterapi yaklaşımı üzerine yeniden düşünme fırsatı buldum. Frankl’ın anlam kavramını, insanın en zor koşullarda bile hayata tutunma gücüyle ilişkilendirmesi hâlâ dikkat çekici ve güçlü.
Toplama kamplarında yaşananlara dair aktarımlar ise her okumada olduğu gibi sarsıcı ve son derece üzücüydü. Buna rağmen kitap, insanın yaşadığı sürece her koşulda bir anlam bulabileceğini, hatta bu anlamın insanı ayakta tutan temel güç olduğunu ısrarla ve sakin bir dille göstermeye çalışıyor.
Genel olarak, düşünmeye alan açan, insanın hayata ve yaşadıklarına farklı bir yerden bakmasını sağlayan, zamana yayılarak yeniden okunabileceğini düşündüğüm bir eser.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu yıl içinde okumaktan en çok keyif aldığım iki kitaptan biri oldu. Sürükleyici ve merak uyandırıcı yapısıyla daha ilk sayfalardan itibaren içine çekiyor; okuru yormadan, doğal bir akışla ilerliyor.
Kitap, hayatın içinde çoğu zaman fark etmeden ertelediğimiz cesareti ve “şimdi”de kalabilmenin değerini sakin ama etkileyici bir dille hatırlatıyor. Maud Ankaoua, büyük iddialar ortaya koymadan, sade bir anlatımla insanı kendi seçimleri üzerine düşünmeye davet ediyor. Okurken sık sık durup kendime döndüğümü, bazı soruların zihnimde uzun süre kaldığını fark ettim.
Genel olarak, hem ilham veren hem de farkındalık uyandıran, içinden güzel dersler çıkarılabilecek bir kitap. Bu yüzden benim için tek seferlik bir okuma değil; ileride yeniden dönüp bakmak isteyeceğim kitaplar arasında yerini aldı.
Bu kitap şu an benim için özel bir yere sahip oldu.
Benim babam da Aralık ayında öldü. Aslında, hala tam olarak ölmüş gibi hissetmiyorum.
Ve bugün bu kitabı bitirdim. Cümlelerime nasıl başlayacağımı bilemiyorum, çünkü bugün babamın ölümünün üzerinden tam 11 ay geçti.
Kitabı okurken kalbimin sıkıştığı, nefesimin daraldığı sayfalar oldu.
Bazen kendimi eksik ve yetersiz hissettim; "Neden o zaman böyle düşünmedim, neden öyle yapmadım?" diye kendimi suçladığım anlar yaşadım.
Aynı acıları tekrar tekrar, aynı yerden hissedip kalbinin sızlaması, boğazının düğümlenmesi…
Bu his, kelimelere sığmıyor.
Bahçıvan ve Ölüm, hem ilham veren hem de gerçeklerle tekrar yüzleştiren bir kitap oldu benim için.
Yaşarken, sevdiklerinle güzel anılar biriktirmenin ne kadar değerli olduğunu bir kez daha hatırlattı bana.
91.
Yazan yere bir not bıraktım:
"sarsıcı :( "
ve altına "eksiğim." yazdım.
Kitap "Babam öldü ve ben ne yapacağımı bilmiyorum." cümlesiyle bitiyor.
Ben de tam olarak böyle hissetmiştim.
İnsan, yaşarken sevdiğini kaç kez öldürür bilmiyorum ama ben babam yoğun bakımda 22 gün kaldığı süre boyunca, her gün onun ölebilme ihtimaliyle yaşadım.
Yazacak çok şey var ama anlatacak gücüm yok.
Gülcan Özer'i sosyal medyadaki videolarından tanıyordum; bu nedenle kitabını da merak edip okumak istedim. Sayfalar ilerledikçe, videolarında olduğu gibi samimi, net ve anlaşılır bir anlatımla karşılaştım.
Zaman zaman bazı sayfalarda daha önce değindiği konulara yeniden yer verdiğini fark ettim, ancak bu durum beni rahatsız etmedi. Aksine, önceki düşünceleri hatırlamamı sağladı.
Özellikle "Samimiyetli Mesafe" kavramını anlattığı bölümler benim için oldukça değerliydi. Üzerine düşündükçe, ilişkilerde bu dengenin ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu anladım.
Meryem Zeynep Çetin'in Kendine Yardımın El Kitabı'nı okurken ilk hissettiğim şey samimiyetti. Onun sade ve içten anlatımı, kitabı yalnızca bilgi veren bir metinden çıkarıp okurla doğrudan bağ kuran bir rehbere dönüştürüyor. Yalnızca öğretmiyor; düşündürüyor, fark ettiriyor ve insanı kendine yaklaştırıyor. Bu yüzden okurken ne yoruldum ne de anlamaya çalışırken zorlandım; aksine, sakin ve farkındalık dolu bir yolculuğa çıktım.
Kitaptaki görseller, okumaya kısa molalar verip düşünmeme ve sayfalar arasında kaybolmadan ilerlememe yardımcı oldu. Bu sayede kitap, sadece zihinsel değil, duygusal bir deneyime de dönüştü benim için.
Meryem'i uzun süredir sosyal medyada takip ediyorum. Orada paylaştığı düşüncelerini ve samimiyetini kitapta da hissetmek çok güzeldi. Her satırda emeğini, özenini ve içtenliğini hissettim. Okurken bir yazardan çok, beni gerçekten anlayan bir dostla sohbet ediyormuşum gibi hissettim.
Kendine Yardımın El Kitabı, benim için "iyi gelen" bir kitap oldu. Kendini anlamaya çalışan, iç dünyasına biraz olsun dönmek isteyen herkesin severek okuyabileceği sade ama derin bir rehber niteliğinde. Samimiyetiyle, sıcaklığıyla ve hayatın içinden olmasıyla benim için güzel bir yolculuktu. "Yaşam, varılacak bir hedef değil; kendi elinizden tutup yürüdüğünüz bir yoldur." sözleriyle kitabını tamamlayan Meryem'e bana bu yolculukta eşlik ettiği için teşekkür ederim.
