instagram.com/kitapsever.br?i...
Son karesi gibi Red Kitin
batan güneşe doğru
sürerken atımı
gitme kal demeni bekliyorum
ama yalnızca
rüzgar çekiştiriyor atkımı..
Yaşamak, düşmekle kalkmak arasında geçirdiğiniz korkulu , ümitli, telaşlı zamanın adı. Düşüp düşüp kalkma sanatı. Ben onu maalesef pek başarılı olamadım. Çünkü kalkabilmek icin, düşerken aldığınız yaraları iyileştirmeyi bilmeniz gerekiyor. Oysa ben her gece ağrıyla uyudum, her sabah sancıyla uyandım.
Ben ancak canını yaktığım birini sevebildim. Bunun suçluluğunu, sevdiğimin canımı yakmamış ve hiç yakmayacak olmasının sevincine ekleyip öyle taşıdım. Bu belki kötü, belki de sadece korkak olduğumun kanıtıdır, emin değilim.
Bazen her şeyi sırf o görsün diye yaparız. O görsün diye uyanır, o görsün diye mavi gömleğimizi giyer, o görsün diye sa-çımızı soldan sağa yatırırız ama o çevirir güzel başını, başka yö-ne bakar. Olsun, belki yanlışlıkla da olsa gözü takılıverir deyip uğraşmaya devam eder, o bize bakmasa da biz onun baktığı yerde durmaya çalışırız.
Belki de böylesi daha iyidir dedim içimden.
Her şeyin, biz geldiklerini bile görüp anlayamadan hızla çekip gitmesi. Böylece alışacak kadar zaman bulamayız. Burası bizim
değil çünkü. Alışmamalıyız.