Bovary
@Kitapseverrrmadam
instagram.com/kitapsever.br?i...
Son karesi gibi Red Kitin
batan güneşe doğru
sürerken atımı
gitme kal demeni bekliyorum
ama yalnızca
rüzgar çekiştiriyor atkımı..
Başımı kayaya çevirdim, âdeta bir hayvan boğazlanmışçasına üzeri kana boyanmıştı. Et parçaları, cinsiyetimin parçaları, kayanın üstünde kızgın güneşin altında kuruyordu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Beklemek, özlemek, beklemek, özlemek... Hayat, bu iki kelimenin arasında sıkışıp kalmıştı işte..
Demek ki kurumlar, üniformalar, talimatlar, ilişkiler, onların da kendilerini seçmelerini engelliyordu. İnsan doğası gereği çıplak doğup çıplak ölüyordu ama üzerine giydiği giysiler, ruhunu ve kişiliğini, önceden belirlenmiş bu şekillere kurban ediyordu. Koşullanma üzerine kurulu eğitimlerden geçen insanlar kendini nasıl seçebilirdi ki.
Eline diken batsa, bir yerini kesse üzüldüğün o beden, birdenbire nasıl önemsizleşir? İnsan zihni bunu nasıl kavrayabilir? Bir sevdiğinin mezarını ziyaret ettiğinde, ikilem içinde kalmaz mıydın? Acaba o burada mı, yoksa başka yerde mi? Buradaysa kötü, dilerim başka yerdedir. Ama burada değilse, ben burada ne yapıyorum? Bu çiçekler kimin için, onlar için mi, yoksa sadece bizim gözümüz için mi?"