Kedili Okur

Kedili Okur
@Kitapsuyu
İnsan ebeveynini hayalinde defalarca defneder. Onların bir gün öleceği korkusu, en erken korkularımızdan biri olmalı. Çocukken gece yarısı kalkıp annemin nefes alıp almadığını kontrol eder­dim, diyor bir arkadaşım. Bir çocuğun, tek başına kaldığında, on­larsız yaşayamayacağı kişiler için duyduğu doğal endişe.
Sayfa 22·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Bu ataerkil enlemlerde derler ki, çocuklar ağlıyorsa korkacak bir şey yoktur, ama yetişkinler ağlıyorsa - o zaman vardır. Ya aynı anda hem çocuk hem yetişkinsen ve babanın ölmekte olduğunu daha yeni öğrenmişsen...
Sayfa 20·Kitabı okudu
Alıntı
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hala var olduğumuz söylenebilir mi?
Sayfa 17·Kitabı okudu
Alıntı
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ay­rılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendi­sinden mi? O denli yok ki, her boş ânı yokluğuyla dolduruyor.
Sayfa 17·Kitabı okudu
Alıntı