Nasuh’un karşılaştığı bütün kadınlar çok konuşuyordu. Bir noktadan sonra dayanılmaz oluyordu sesleri. Bunlarla uğraşacağına hiç sevmemeyi tercih etti Nasuh, kimseye gönül bağlamadı. Kendi sessizliğinin içinde mutluydu o.
Babam annemin bir uzvu gibiydi. Kesilen bacağının yarattığı boşlukta duyduğu ağrıdan şikâyet eden insanlar gibi, annem babamın yokluğunu bir ağrı gibi duyuyordu.
Ver oradan bir çorap yaaa, ayağı mı sıcak tutsun yeter, diyerek çorap eşi seçer gibi, eş seçtim kendime. Severim belki ileride dedim ama hiç ilerleyemedim.