Dört kelebek bir gün bir ateşle karşılaşmışlar. Ateşin ne olduğunu öğrenmek istemişler.İlk kelebek ateşi biraz yaklaşmış ve aydınlık verdiğini fark etmiş.Arkadaşların yanına gidip ‘Ateş aydınlatıcı bir şey’ demiş. 2. kelebek bu bilgi ile yetinmeyerek daha fazlasını öğrenmek istemiş ve biraz daha yaklaşmış ateşe, Böylece ısındığını hissetmiş. Sonra dönüp ‘Ateş aynı zamanda ısıtıcı da bir şey’ demiş. 3. kelebek de fazlasını öğrenmek isteyim biraz daha yaklaşmış ateşe ve kanatlarının yandığını hissetmiş. Dönüp ‘Ateş aynı zamanda yakıcı da bir şey’ demiş. Sonuncu Kelebek de daha fazla öğrenmek istemiş ve biraz daha yaklaşmış ateşe. Önce aydınlığı görmüş, sonra ısındığını hissetmiş, sonra yanmaya başlamış ve biraz daha yaklaşınca yok oluvermiş. Ateşin aslında ne olduğunu sadece o kelebek öğrenmiş ama dönüp anlatamamış.
Ateşi ancak içinde kaybolan bilir. Tıpkı aşk gibi... O yüzden gerçek aşkı tadanlar anlatamışlardır...