kitap.yagmuruu
@KitaptakiSes
• Bir çadır, biraz meditasyon,bolca kitap,fazlasıyla oksijen, taş üstünde kahve,sessizlik !
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Uzun bir sonbahardı yaşadığımız " yazısıyla başlıyor serüven. Kitabı elime aldığımda ilk dikkatimi çeken, adından çok kapağın bir köşesinde yer alan bu söz oldu. Tek bir cümle ile kitaba konu olan bu yoğun duyguları ifade etmek çok zordur. Ve bir kez daha zoru başarmış; 
İclal Aydın !
Sonbahar tadında bir yaşamdı anlatılanlar. Bir ağaç düşünün; dalında yeşilden kırmızıya,kırmızıdan sarıya dönüşmüş sayısız yapraklar.. Esen rüzgarlara inat düşmeyen sarı yapraklar.. Ve bir gün gökyüzü ağlıyor gidenlerin arkasından.Yüreklerde şimşekler çakıyorken dökülüveriyor sarı yapraklar.Onca rüzgarın yapamadığını yapıyor, yürekteki gözyaşı.Gidenler için ağlıyor, kalanları yere düşürüyor.Sonbahar gibiydi 3 kız kardeşin hikayesi işte.Umut veren yeşil yapraklar, yanında bir gün düşeceğini düşünen kırmızı yapraklar ve ölümün gözyaşlarıyla yere düşen sarı yapraklar.
İlk kitaptan daha çok etkilendim diyebilirim. İki defterden ve mektuplardan alınan sonbahar tadındaki bu hikaye bende sayısız duygu hissettirdi. Anlatıp bir defterden gider deftere geçenken yaşadığım heyecan ve " ya ama neler olacak, bir okuyayım ondan sonra diğer deftere geçelim" demelerim hiç bitmedi :) İlk kitaptaki gibi gene okudukça aileden oldum. bir gün hüzünleri, bir gün mutlulukları, bir gün heyecanları... Ama en güzeli yaşananların bilinmeyen yüzü olmaktı.Meğer her şeyin bir nedeni varmış. Ve bu kitaptan anladım ki "Gerçek çok boyutlu. Yerinden kıpırdamadan gerçeği göremezsin,gördüğün sadece senin baktığın yöndür. Ve hayat çok kısa aslında.Sorunların nedenini yanlış yerde aramak için, diyaloga kendini kapatıp içine atmak için, hayat değişkenken değişime kapalı olmak için, çabuk kırılgan olmak için ; hayat çok kısa! "
İclal Aydın !
Sonbahar tadında bir yaşamdı anlatılanlar. Bir ağaç düşünün; dalında yeşilden kırmızıya,kırmızıdan sarıya dönüşmüş sayısız yapraklar.. Esen rüzgarlara inat düşmeyen sarı yapraklar.. Ve bir gün gökyüzü ağlıyor gidenlerin arkasından.Yüreklerde şimşekler çakıyorken dökülüveriyor sarı yapraklar.Onca rüzgarın yapamadığını yapıyor, yürekteki gözyaşı.Gidenler için ağlıyor, kalanları yere düşürüyor.Sonbahar gibiydi 3 kız kardeşin hikayesi işte.Umut veren yeşil yapraklar, yanında bir gün düşeceğini düşünen kırmızı yapraklar ve ölümün gözyaşlarıyla yere düşen sarı yapraklar.
İlk kitaptan daha çok etkilendim diyebilirim. İki defterden ve mektuplardan alınan sonbahar tadındaki bu hikaye bende sayısız duygu hissettirdi. Anlatıp bir defterden gider deftere geçenken yaşadığım heyecan ve " ya ama neler olacak, bir okuyayım ondan sonra diğer deftere geçelim" demelerim hiç bitmedi :) İlk kitaptaki gibi gene okudukça aileden oldum. bir gün hüzünleri, bir gün mutlulukları, bir gün heyecanları... Ama en güzeli yaşananların bilinmeyen yüzü olmaktı.Meğer her şeyin bir nedeni varmış. Ve bu kitaptan anladım ki "Gerçek çok boyutlu. Yerinden kıpırdamadan gerçeği göremezsin,gördüğün sadece senin baktığın yöndür. Ve hayat çok kısa aslında.Sorunların nedenini yanlış yerde aramak için, diyaloga kendini kapatıp içine atmak için, hayat değişkenken değişime kapalı olmak için, çabuk kırılgan olmak için ; hayat çok kısa! "
“Nedenini bilmeden peşine düştüğümüz duyguların, izini sürdüğümüz tutkuların, hapishanemiz olan korkuların bize bizden önceki nesilden kaldığıma kanaat getirdim. Unutmamak, hatırlamak, birbirini tamamlamak İçin aslında.”
Keşke :(Edebiyat
Mutluluk yaralı büyüyen bir çocuk gibi.Bu yüzden hep tedirgin, hep kaçmaya hazır, hep ürkek bir misafir.Uzun bir ömrün sonuna gelebilenler ve genç hayatların bitişine tanık olanlar bu misafirin kıymetini iyi bilir.Kendi haline bırakmayı, geldiği vakit korumayı, çok üstüne gitmemeyi öğrenmiştir zira.İnsan nasıl yaşaması gerektiğini keşke bu kadar acıya hedef ve tanık olmadan öğrenebilse...