Yelda akdal

Veda etmesi böylesi güç bir şeye sahip olduğum için ne kadar da şanslıyım ben
Sayfa 272
Reklam
Artık ne mutlu ne de mutsuzdum. Her şey geçip gidiyor. Bu zamana kadar yaşadığım, soğuk bir cehennemi andıran sözde “insan” dünyasında tek gerçek şey bu.
Sayfa 112
Benim için “insanlar alemi” denen yer, her şeye karşın korkunç bir yerdi. Kesinlike, her şeyin tek bir hamleyle neticelendiği sevimli bir yer değildi.
Sayfa 88
Toplum dediği tam olarak neydi? İnsanın çoğulu mu? Toplum denen şey tam olarak nerede bulunuyordu? Tüm hayatımı toplumdan korkarak, onu güçlü, ürkütücü ve korkutucu bir şey olarak hayal ederek yaşamıştım.
Sayfa 77