Koridordaki sırada biraz oturduktan sonra odaya geri döndü ve arkadaşlarına yanıt vermeksizin mahvolup gitmiş yaşamı için uzun uzun, hıçkıra hıçkıra ağladı.
Nehlüdov yarasına dokunulmuş gibi hissetti. İnsan sanki inadına yapar gibi gider, hep yaralı yerini çarpar, bunun tek nedeni ise çarptığını ancak yaralı yerini vurunca fark etmesidir.
Halk ölüyor, kendi ölümüne alışmış. Çocukların ölümü, kadınların güçlerinin üstünde çalışmaları, herkes için, özellikle de yaşlılar için açlık gibi ölümle sonuçlanacak yaşam biçimleri oluşmuş halk arasında. Ve halk bu duruma öyle yavaş yavaş gelmiş ki, durumunun korkunçluğunu kendisi de görmüyor ve bundan yakınmıyor. O yüzden biz de bu durumu doğal sayıyoruz böyle olması gerektiğini düşünüyoruz.
İnsanlar, bu ilkbahar sabahını, tüm canlıların iyiliği için yaratılmış olan dünyanın bu güzelliğini, barış, dirlik düzenlik ve sevgi çağrıları yapan bu güzelliği değil, birbirine üstün gelmek için kendi uydurdukları şeyleri kutsal ve önemli sayıyorlardı.