Kübra bayraktar fisan
@Kitapunyam
Kitaplara aşık bi çocukların öğretmeni
#kübranınkitabı
Merhaba kitap dostlarım, size bugün çok sevdiğim yayınevinden çıkan Korların Alacakaranlığı ile geldim
Bu yayınevinden daha önce de çok kitap okudum ve gerçekten kalitesini seviyorum. Uzun zamandır bu türde okuma yapmıyordum, o yüzden benim için ayrı bir keyifli oldu. Dili oldukça sade ve akıcıydı, hiç yormadan okutuyor. Fantastik kurgu, ejderhalar ve ters harem teması birleşince okuması daha da sürükleyici hale gelmiş.
Kısaca konusundan bahsedeyim; Hayden küçük yaşta ailesini kaybettikten sonra bambaşka bir hayata savruluyor ve yıllar sonra bursla Evergreen Üniversitesi’ne başlıyor. Burada aslında sıradan biri olmadığını ve bazı kişilerle güçlü bağlara sahip olduğunu keşfediyor. Özellikle beş erkek karakterle kurduğu bağ, hikâyenin merkezini oluşturuyor.
Giriş kitabı olmasına rağmen merak duygusunu güzel veriyor.
Kısacası çerezlik ama merak uyandıran bir seri başlangıcıydı, devamını kesinlikle okumak istiyorum
Reklam
#kübranınkitabı
Merhaba kitap dostlarım
Size bugün okurken sadece okumadığım, resmen içimde hissettiğim bir kitapla geldim…
Anneme Mektup benim için tek bir mektup gibi değil, satır satır yazılmış bir sürü duygu gibiydi… Sanki her sayfada başka bir mektup vardı. Kimi zaman annesine duyduğu özlem, kimi zaman kırgınlığı, kimi zaman da içinden atamadığı acılar…
Daha önce Çöl Çiçeği’ni okumuş ve filmini izlemiş biri olarak bu hikâyeyi biliyordum ama bu kitapta hissetmek çok daha ağır geldi. Çünkü bu sefer olayları değil, o olayların Waris’in içinde bıraktığı izleri okuyoruz.
Waris Dirie burada sadece yaşadıklarını anlatmıyor; annesine söyleyemediklerini, içine attıklarını, yıllarca biriktirdiklerini döküyor. Okurken bazı cümleler gerçekten insanın içine oturuyor…
Bana en çok geçen şey şu oldu: Bir insan hem bu kadar sevip hem bu kadar kırılabilir mi? Cevabı bu kitapta var…
Benim için çok etkileyiciydi. Okurken sadece okumadım, hissettim.
Puan vermedi
#kübranınkitabı
Merhaba kitap dostlarım, size bugün altını çize çize okuduğum bir kitapla geldim…
İrade Terbiyesi benim için okuması değil, sindirmesi zor bir kitaptı. Çünkü bazı kitaplar bilgi verir, bazıları ise yüzleştirir… bu kitap kesinlikle ikinci grupta.
Okurken en çok şunu hissettim: aslında insanın en büyük savaşı başkalarıyla değil, kendisiyle. Kitapta geçen o düşünce beni baya düşündürdü:
“İrade, alışkanlıklarla güçlenir.”
Yani mesele bir anda değişmek değil, küçük küçük kendini inşa etmekmiş…
Bir başka yerde ise resmen durup kaldım:
“Zamanını yönetemeyen, hayatını yönetemez.”
Bu cümle tokat gibi çarptı desem abartmış olmam.
Kitap boyunca şunu fark ettim; ertelediğim şeyler, bahanelerim, “yarın yaparım” dediğim her şey aslında irademle ilgiliymiş. Ve bu yüzleşme biraz rahatsız edici ama bir o kadar da gerçekti.
Altını o kadar çok çizdim ki bazı sayfalar neredeyse tamamen dolu… çünkü her satırda “evet ya, tam olarak bu” dediğim bir şey vardı.
Kısacası; bu kitap okunup kenara bırakılacak bir kitap değil. Ara ara açıp kendine hatırlatmalık…
“İnsan kendine söz geçirebildiği kadar özgür.”
