Ne yana baksam, nereye dönsem
Utanıyorum kendimden
Boğazın barış mavisinde kir
Bir gölge saraylarımızın ak duvarlarında
Atatürk’ ün Boğaz’a baktığı
Pencerelerde keder.
Delinse yer, çökse gök yansa kül olsa dört yan,
Yüce dileğe doğru yine yürürüz yayan.
Yıldırımlardan tipiden kasırgadan yılmayan,
Ölümlerle eğlenen tunç yürekli Türkleriz…