Aysun Uslu Ayrı
@Kitapvenester
Evli
Şu anda okuduğu kitap
Profesör de Endymion gibi kaderini bilmekten korkuyordu.
Hayat bilinmez olmalıydı; nasıl yaşayacağını, ne zaman kaza geçireceğini, hangi hastalıklara yakalanacağını, nasıl öleceğini bilen bir insan, Endymion'un kaderini paylaşıyor demekti ve dünyadaki hiçbir ölümlü, bu yükü taşıyamazdı.
Reklam
İstanbul bir Avrupa kenti gibi organik biçimde gelişmiyordu. Aynen New York gibi, her cins insanın harman olduğu, zengin ile yoksulun, rafine ile barbarın bir arada yaşadığı bir şehirdi.
Uzakdoğu öğretileri, Zen budizmi, Tao felsefesi de öyle söylemiyor muydu zaten: "Bırak hayat bir nehir gibi aksın; olumlu düşünki her şey olumlu olsun; dünyadaki kötü-lüklerin kaynağı olumsuz düşünmektir."
İrfan hocaya göre rüyaların en kötü yanı, insanın, o sırada rüya görmekte olduğunu bilmemesiydi.
Reklam