ozyy
@Kitapyolu_m
21 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İnsanlığın kadim libası edep öyle bir elbiseydi ki onu sıyırıp çıkaranlar asla abat olmazdı var edicinin men ettiğini uzanmak edebi sıyırıp atmaktı hani ki şeytan insanı aldattığında ilk edep yerleri açılmıştı edep insanın eşrefi mahlukat olduğunun göstergesiydi edep kendini bilme haddini tecavüz etmemekti...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Akıl eden insan için örtünüp edeplenmek, Yaratıcının koyduğu sınavı geçmekti. Hayvan akıl edemezdi çünkü doğuştan tesettürlü doğardı. Onların sırtındaki kürkler ve desenler fitri tesettürdü. Çünkü Yaradan, Settarül Uyub idi. Ayıpları örten, kusurları gizleyendi. İnsanın üryanlığı edebe aykırıydı. Var edene karşı edebini takınması için, örtünüp toparlanması için onu örtüsüz var etmişti Mevla. Mahlûkat içinde en çok insana yakışırdı örtü ve ancak edebi yüreğinde hissedenler onun hakkını verebilirdi...
"Hâlden håle çevrilen, yanardöner bir özelliği vardı kalbin. Çabuk cezbedilir, çabuk etkilenir, çabuk kırılır, çabuk yorulur. Sevince tam sever. Orada bir tek gerçek sevgi hüküm sürer."
"Ne kadar büyüktür?" diye sordu Meryem.
"O kadar büyük, o kadar sonsuzdur ki kalp ölümlü olanlar içini dolduramazlar. Sonlu olanlar avutamazlar o yalnızlığı. Fani sevdalar, insanın ruhunun sahrasında kum kadar cılızdır. Bir ucu kalpte, bir ucu sonsuzlukta olan kadim bir sahildir orası."
"O hâlde kalbi çok iyi bilmek gerek."
"Kalbi iyi tanıyanlar ve ihtiyacını iyi bilenler boş sevgilerle avunmazlar. Sevdikleri her varlığı, gerçek Sevgili hürmetine sevip sayarlar, konargöçer sevdaların ev sahipliğini yapmazlar. Ebedî ve daimî olanın hatırına varlığı severler ve ikram ederler."
"Yani kalbe her geleni içeri almamak mı gerekir?"
"Kalbi tanıyan kişi anlar ki orası kısır sevgilerle dolmaz. Kalp, ancak Allah sevgisiyle dolunca mutlu olur.
"Rabbim"diyordu Meryem"şu koca alemin padişahı sensin ben de seninim büyüklüğünün yanında kum tanesi bile olamam kudret'in her şeyi kaplamış arşı istiva eden rahmetin her zerriyi sarmışken ancak sana ve rahmetine koşarım"...
Ruhun arzuları ne kadar çoktu kalbin kapıları ne çok, odaları ne genişti ne çok düşmanı vardı insanın...